Με την Κρουαζέτ να σφύζει από ζωή και τη φήμη της άφιξης περισσότερων (!) δημοσιογράφων το Σαββατοκύριακο να επαληθεύεται από τα πλήθη που σχηματίζουν ουρές δεκάδων μέτρων έξω από τις αίθουσες, η ετήσια γιορτή των Γάλλων για το σινεμά έφτασε αισίως στην έβδομη μέρα λειτουργίας της. Δεδομένων μάλιστα των μάλλον φτωχών “γεύσεων” που μας σέρβιρε τη Δευτέρα το βράδυ το διαγωνιστικό πρόγραμμα, όλη η διοργάνωση μοιάζει να κρατάει την ανάσα της για την παγκόσμια πρεμιέρα του Mulholland Drive του Ντέιβιντ Λιντς που θα πραγματοποιηθεί απόψε, Τρίτη. . .
Σον Πεν
Αρχή όμως με το πρωινό μας ξύπνημα, το οποίο περιελάμβανε την τρίτη σκηνοθετική δημιουργία του Σον Πεν, The Pledge, μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία που λέγεται ότι δεν θα έχουμε την τύχη να απολαύσουμε στις αίθουσες της Αθήνας. Άσχετα όμως με τον παραλογισμό των γραφείων διανομής, το ψυχολογικό θρίλερ του Πεν άφησε αρκετά καλές εντυπώσεις στις Κάννες, με τον πρωταγωνιστή της ταινίας Τζακ Νίκολσον να σχηματίζει ήδη μαζί με τους Μισέλ Πικολί και Μπίλι Μπομπ Θόρντον ένα τρίδυμο φαβορί για βραβείο ερμηνείας.
The Pledge
Η υπόθεση της ταινίας (που βασίζεται σε μυθιστόρημα του Ελβετού Φρίντριχ Ντίρενματ) έχει επίκεντρο έναν ντετέκτιβ της αστυνομίας που προετοιμάζεται να αποσυρθεί από την ενεργό δράση την ίδια στιγμή που έρχεται στο φως μια υπόθεση δολοφονίας μικρών κοριτσιών που φαίνεται να έχουν γίνει από τον ίδιο δολοφόνο. Σε πείσμα της ηλικίας του, της σύνταξής του και της (όπως μαθαίνουμε αργότερα) επιδεινούμενης ψυχικής του υγείας, ο Τζέρι Μπλακ αποφασίζει να αφιερωθεί ψυχή τε και σώματι στην υπόθεση, αφού τον δένει ο όρκος που έδωσε στη μητέρα του τελευταίου θύματος να βρει το δολοφόνο. Κυνηγώντας ουσιαστικά έναν “αόρατο άνθρωπο”, ο Τζέρι θα αρχίσει να βλέπει ίχνη του στις παγωμένες βουνοκορφές της Νεβάδα, μέχρι που η αδυναμία του να κλείσει την υπόθεση θα τον οδηγήσει πρώτα στη μονομανία κι έπειτα στην τρέλα. . . Με εξαιρετική ερμηνεία από τη Ρόμπιν Ράιτ Πεν στο ρόλο μιας ανύπαντρης μητέρας που πλησιάζει ερωτικά τον ντετέκτιβ και την υποστήριξη δυνατών δεύτερων ρόλων (Άαρον Έκχαρτ, Βανέσα Ρέντγκρεϊβ, Σαμ Σέπαρντ κι έναν Μπενίσιο Ντελ Τόρο όπως δεν τον έχετε ξαναδεί!) το εξπρεσιονιστικό σχεδόν ψυχογράφημα του Πεν αποτελεί μία από τις καλύτερες mainstream παραγωγές του φετινού αμερικανικού κινηματογράφου που είναι κρίμα να μη δει το “φως” στις αίθουσες της χώρας μας. . .
Ερμάνο Όλμι
Η δεύτερη ταινία του διαγωνιστικού που είδαμε χθες το βράδυ ήταν το απογοητευτικά αδρανές ιστορικό “έπος” Il Mestiere delle Armi του Ιταλού Ερμάνο Όλμι, που επιστρέφει στη μεσαιωνική Ιταλία για να διηγηθεί τις αιματηρές συγκρούσεις του Παπικού στρατού με επικεφαλής τον 28χρονο ιππότη Ιωάννη των Μεδίκων ενάντια στις στρατιές του Καρόλου του 5ου. Περισσότερο ιστορικό ανάγνωσμα (η επιλογή του όρου είναι κυριολεκτική, καθώς η αφήγηση off είναι ακατανόητα πανταχού παρούσα και οι διάλογοι είναι μηδαμινοί) και εντυπωσιακό μόνο από άποψη παραγωγής, το μουντό πολεμικό δράμα του 70χρονου σκηνοθέτη (που κέρδισε το 1978 το Χρυσό Φοίνικα για το Δέντρο με τα Τσόκαρα) κατάφερε με τους αργούς ρυθμούς του να μόνο προκαλέσει μαζικές εξόδους από την Debussy και άφθονα χασμουρητά από όσους προτίμησαν να παραμείνουν στωικά στην αίθουσα. . .
Τρίτη βράδυ
Σήμερα, εκτός από την πολυαναμενόμενη ταινία του Ντέιβιντ Λιντς που έχει ως υπότιτλο “μια ερωτική ιστορία στην πόλη των ονείρων”, προβάλλονται επίσης στο διαγωνιστικό πρόγραμμα το Eloge de l’ Amour του πάλαι ποτέ τρομερού παιδιού του γαλλικού κινηματογράφου, Ζαν-Λικ Γκοντάρ, το Ni Nei Pien Chi Tien του Τσάι Μι Λιάνγκ, ενώ στο τμήμα του Un Certain Regard περιλαμβάνονται το πολυδιαφημισμένο στις Κάννες Lovely Rita της αυστριακής Τζέσικα Χάουσνερ και το Anniversary Party της Τζένιφερ Τζέισον Λι και του Άλαν Κάμινγκ.
Διαβάστε αναλυτικά το πρόγραμμα του Φεστιβάλ.
9/5
10/5
11/5
12/5
13, 14/5
