Η Οδύσσεια των Pink Floyd

Το ανορθόδοξο σάουντρακ συνδυάζει άσχετες μουσικές μεταξύ τους (από ορχηστική μουσική μέχρι ψυχεδελικό ροκ, κάντρι μπαλάντες και Pink Floyd), αλλά παραμένει μία από τις σταθερές αξίες της ταινίας. Ο ίδιος ο Αντονιόνι έχει πει: “Δε μου αρέσει η μουσική που σχολιάζει, για αυτό δεν ήθελα όλη η μουσική της ταινίας να είναι ροκ. Θα ήταν πολύ προφανές, πολύ εύκολο.”



Ο Τζιοβάνι Φούσκο, συνθέτης και στενός συνεργάτης του Αντονιόνι, έχει πει χαρακτηριστικά: “Το πρώτο πράγμα που έμαθα στη συνεργασία μου με τον Αντονιόνι, είναι ότι καταρχάς πρέπει να ξεχάσω πως είμαι μουσικός.”

Όσο για τους Pink Floyd, πέρασαν έναν εξουθενωτικό μήνα στη Ρώμη, προσπαθώντας να ικανοποιήσουν τον Αντονιόνι. Ο μπασίστας, Ρότζερ Γουότερς, διηγείται: “Θα μπορούσαμε να έχουμε τελειώσει σε πέντε ημέρες, αλλά ο Αντονιόνι ερχόταν και έφευγε λέγοντας συνέχεια ‘είναι πολύ ωραίο, αλλά πολύ μελαγχολικό’. Κάθε φορά υπήρχε κάτι που έπρεπε να αλλάξουμε και πάλι όμως δεν ήταν ευχαριστημένος. Κόλαση, ήταν μια κόλαση.”