Το ελληνικό σινεμά βρίσκεται σε μια αδιαμφισβήτητα συνεχή ανοδική τροχιά τα τελευταία χρόνια, έχοντας αναγκάσει τα κινηματογραφικά μίντια του εξωτερικού να ασχολούνται εκτενώς με την ελληνική παραγωγή και τα κατορθώματά της.
Μπορεί η ταμπέλα του «greek weird cinema» που φόρεσαν οι ξένοι κυρίως κριτικοί στις ταινίες των Ελλήνων σκηνοθετών που ταξιδεύουν στα φεστιβάλ ανά τον κόσμο να μην είναι πλήρως αντιπροσωπευτική. Μπορεί να μην υποδηλώνει καν την ύπαρξη ενός νέου ελληνικού ρεύματος ταινιών με κοινές κινηματογραφικές αναφορές και αισθητική. Σίγουρα όμως, από μόνη της η ανάγκη για την δημιουργία ενός όρου ενδεικτικού της ποιοτικής αναβάθμισης και της εξωστρέφειας του εγχώριου σινεμά των τελευταίων ετών, μόνο ως κάτι θετικό μπορεί να εκληφθεί.
Πόσο μάλλον όταν όλα αυτά συμβαίνουν σε μια εποχή όπου ο οικονομικός καταποντισμός της χώρας έχει διαμορφώσει το πλέον ακατάλληλο πεδίο για επενδύσεις στον χώρο της κινηματογραφικής παραγωγής. Παρά τις αναποδιές λοιπόν, το 2013 ήταν μια χρονιά που φεύγοντας μας αφήνει μια ευχάριστη γεύση και φυσικά την προσμονή για πράγματα ακόμη πιο σπουδαία με το επόμενο έτος.
Διαβάστε παρακάτω για τις ταινίες που ξεχώρισαν και για κάποια από τα γεγονότα που σημάδεψαν το ελληνικό σινεμά την χρονιά που σε λίγες μέρες μας αφήνει.
Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ
Η ταινία που μετά τον «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου κατάφερε να ξαναβάλει το ελληνικό σινεμά στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων της «εκλεκτικής» ελληνικής τηλεόρασης. Το δεύτερο μεγάλου μήκους φιλμ του Αλέξανδρου Αβρανά έφυγε από το 70ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας με το Βραβείο Σκηνοθεσίας αλλά και το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας για τον Θέμη Πάνου, ενώ τα πλάνα της βράβευσης του Αβρανά από τον ζωντανό μύθο του ιταλικού κινηματογράφου, Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, έκαναν τον γύρο του κόσμου και αναζωπύρωσαν παγκοσμίως την κουβέντα για το παράξενο ελληνικό σινεμά.
Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΩΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Ο σπουδαίος δάσκαλος, Παντελής Βούλγαρης βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της συζύγου του, Ιωάννας Καρυστιάνη, για να ταξιδέψει στην Άνδρο του 1930 και να μας διηγηθεί την ιστορία ενός καταδικασμένου ερωτικού τριγώνου, ανάμεσα σε δύο αδερφές και τον άνδρα που αγαπούν και οι δύο. Μέχρι σήμερα η ταινία έχει φτάσει τις 250 χιλιάδες εισιτήρια και συνεχίζει ακάθεκτη, αποδεικνύοντας την στήριξη του κοινού – δείτε εδώ τι μας είπαν οι πρωταγωνιστές της.
ΕΡΤ 1966 -2013 R.I.P.
Η είδηση για την απόφαση της κυβέρνησης να κλείσει την ΕΡΤ έσκασε σαν κεραυνός εναιθρία τον Ιούνιο που μας πέρασε και προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και πολιτικών συζητήσεων σε όλη την χώρα.
Στο κινηματογραφικό σκέλος, αποτελεί αντικειμενικό γεγονός πως η ΕΡΤ, μαζί με τη Nova, ήταν τα μόνα τηλεοπτικά δίκτυα που τηρούσαν το νόμο που επιβάλλει στα κανάλια την ενίσχυση του εγχώριου κινηματογράφου. Μετά την απροσδόκητη αναστολή της λειτουργίας της, δεκάδες ταινίες που είχαν ως βασικό χρηματοδότη τα κονδύλια της δημόσιας τηλεόρασης βρέθηκαν στον αέρα. Εξάλλου, το απότομο λουκέτο στην ΕΡΤ δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους δημόσιους υπαλλήλους της, αλλά και εκατοντάδες επαγγελματίες του ιδιωτικού τομέα οι οποίοι εμπλέκονται σε κινηματογραφικές παραγωγές στις οποίες είναι συμπαραγωγός η ΕΡΤ.
Και όλα αυτά, ενώ μόλις λίγες μέρες πριν με απόφασή της, η ΕΡΤ είχε διευρύνει την ενίσχυση που θα έδινε στην παραγωγή και την υποστήριξη μικρού μήκους ταινιών μέσα από το πρόγραμμα «Μικροφίλμ». Οι κινηματογραφικοί φορείς δεν έμειναν αμέτοχοι (εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων) και εξέδωσαν ανακοινώσεις: από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου και την Ένωση Σκηνοθετών – Παραγωγών Ελληνικού Κινηματογράφου μέχρι την πρωτοβουλία μικρομηκάδων που κοινοποίησαν μια σχετική επιστολή, όλοι πήραν θέση για το «πονάει χέρι – κόβει χέρι» πρωτόγονο και απολιτικό πρόσταγμα πίσω από το λουκέτο στην δημόσια ραδιοφωνία και τηλεόραση.
Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ
Εκτός από το «Miss Violence» και την επιτυχή πορεία που το φιλμ διέγραψε εντός και εκτός συνόρων, για ακόμη μια χρόνια φέτος οι περισσότερες ταινίες της εγχώριας παραγωγής ταξίδεψαν στα μεγαλύτερα κινηματογραφικά Φεστιβάλ του κόσμου, κερδίζοντας βραβεία και αποσπώντας θετικότατες κριτικές από τον διεθνή Τύπο.
Στο φεστιβάλ του Τορόντο
Για πρώτη φορά το μεγαλύτερο φεστιβάλ της Αμερικής, και ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου, έκανε αφιέρωμα στο σύγχρονο ελληνικό σινεμά, αφού η Αθήνα ήταν φέτος τιμώμενη πόλη στο πρόγραμμα City to City στο πλαίσιο του 38ου Φεστιβάλ του Τορόντο που πραγματοποιήθηκε από τις 5 έως τις 15 Σεπτεμβρίου.
Δέκα ταινίες ελληνικής παραγωγής συμμετείχαν στο πρόγραμμα, το οποίο θεσπίστηκε το 2009 με στόχο την προβολή νέων σκηνοθετών που ζουν και εργάζονται στην επιλεγμένη κάθε φορά πόλη – αυτές ήταν οι «J.A.C.E.» του Μενέλαου Καραμαγγιώλη, «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά, «September» της Πέννυς Παναγιωτοπούλου, «Στο Λύκο» των Χριστίνα Κουτσοσπύρου και Αριάν Χιούζ, «Wasted Youth» των Αργύρη Παπαδημητρίου και Γιαν Φόγκελ, «Wild Duck» του Γιάννη Σακαρίδη, «Άδικος Κόσμος» του Φίλιππου Τσίτου, «Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά» της Ελίνας Ψύκου, «Η κόρη» του Θάνου Αναστόπουλου και «Να κάθεσαι και να κοιτάς» του Γώργου Σερβετά.
Μια ταινία που προβλήθηκε πρώτη φορά για το ελληνικό κοινό στις Νύχτες Πρεμιέρας είναι και το «September», το νέο φιλμ της Πέννυ Παναγιωτοπούλου με πρωταγωνίστρια την Κόρα Καρβούνη, το οποίο μπορεί να περηφανεύεται για την συμμετοχή του στο διαγωνιστικό τμήμα του Διεθνούς Φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι.
Δέκα χρόνια μετά το βραβευμένο: «Δύσκολοι Αποχαιρετισμοί: ο Μπαμπάς μου», στο «September» η σκηνοθέτης ακολουθεί μια 30χρονη γυναίκα που μετά το θάνατο του σκύλου της θα μείνει ολομόναχη και θα συνειδητοποιήσει την ανάγκη της να ανήκει κάπου και να μοιραστεί τον πόνο και την μοναξιά της.
Με περισσότερες από δέκα μικρού μήκους ταινίες στην πλάτη και με χρόνια εμπειρίας ως μοντέρ, ο Γιάννης Σακαρίδης επιχειρεί το πρώτο μεγάλου μήκους βήμα του με το ατμοσφαιρικό πολιτικό θρίλερ «Wild Duck», εμπνευσμένος από τις υποθέσεις υποκλοπών. Στο φιλμ πρωταγωνιστούν οι Αλέξανδρος Λογοθέτης, Γιώργος Πυρπασόπουλος και η Θέμις Μπαζάκα.
«Η Αιώνια Επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά», η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Ελίνας Ψύκου, μετά την βράβευσή της στο Κάρλοβι Βάρι ως κινηματογραφικό σχέδιο σε εξέλιξη, έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στην Μπερλινάλε και στις αρχές του επόμενου χρόνου ετοιμάζεται να συναντήσει το κοινό και στις ελληνικές αίθουσες. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο ενός τηλεοπτικού παρουσιαστή που σκηνοθετεί την εξαφάνισή του, βρίσκεται ο εξαιρετικός Χρήστος Στέργιογλου.
Μετά από δύο επιτυχημένες μικρού μήκους ταινίες («Δύο Φορές Τώρα», «Μόνο για Πάντα»), ο Μιχάλης Κωνσταντάτος στο «Luton», το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του, επιλέγει τρεις διαφορετικούς ήρωες για να εξερευνήσει τα όρια της βίας στην καθημερινή ζωή.
Η ταινία στην οποία πρωταγωνιστούν οι Νικόλας Βλαχάκης, Ελευθερία Κόμη και ο Χρήστος Σαπουντζής, έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν (στο διαγωνιστικό τμήμα «Νέοι Σκηνοθέτες»), προβλήθηκε στο Φεστιβάλ του Λονδίνου, ενώ η ελληνική της πρεμιέρα έγινε στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας.
Δώδεκα χρόνια μετά την «Πίσω Πόρτα», ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη με μια σοκαριστική ιστορία για μια οικογένεια που πέφτει θύμα μιας λεηλασίας του σπιτιού τους από κακοποιούς. Ο «Εχθρός μου» είναι ένα στιβαρό και ιδιαιτέρως επίκαιρο δράμα που, που διαγωνίσθηκε στο Φεστιβάλ του Μόντρεαλ και προβλήθηκε σε πανελλήνια πρώτη στις 19ες Νύχτες Πρεμιέρας. Τους κεντρικούς χαρακτήρες υποδύονται οι Μανώλης Μαυροματάκης, Μαρία Ζορμπά και Γιώργος Γάλλος.
…και έπεται συνέχεια
Η πρώτη μεγάλη είδηση του 2014 όσον αφορά το ελληνικό σινεμά δεν είναι άλλη από την συμμετοχή της νέας ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη, «Το Μικρό Ψάρι» (Stratos), στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα της φετινής 64ης διοργάνωσης του φεστιβάλ Βερολίνου που θα διαρκέσει από τις 6 έως τις 16 Φεβρουαρίου 2014.
Στην τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο σκηνοθέτης του «Σπιρτόκουτου» και του «Μαχαιροβγάλτη» έχει ως ήρωα τον Στράτο, που τη νύχτα εργάζεται σε βιοτεχνία αρτοποιίας, ενώ την ημέρα εκτελεί συμβόλαια θανάτου. Μαζεύει χρήματα για να χρηματοδοτήσει την απόδραση του Λεωνίδα, του ανθρώπου που τον έσωσε, όσο ο ίδιος ήταν στη φυλακή. Του χρωστάει τη ζωή του και ο Στράτος δεν ξεχνάει τα χρέη του. Στην πορεία, όμως, ο Στράτος συνειδητοποιεί ότι έχει περισσότερες οφειλές από όσες νόμιζε. Καταστρώνει ένα νέο, λεπτομερές σχέδιο, μια τελευταία αποστολή.
ΤΙ ΣΤΟΝ ΠΟΥΤΙΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΔΩ ΠΕΡΑ;
Ένα ανυπόγραφο άρθρο στην ιστοσελίδα newsbomb με τίτλο «Προστατέψτε τώρα τους νέους από την ομοφυλοφιλία όπως ο Πούτιν!» σήκωσε θύελλα συζητήσεων και έμελλε να προκαλέσει τριγμούς και στην κινηματογραφική κοινότητα, με την εταιρεία διανομής Village να αποσύρει αρχικά την διαφημιστική της καμπάνια από το συγκεκριμένο σάιτ. Μια κίνηση σπάνιας ευαισθησίας για ελληνική εταιρεία που όμως, για αδιευκρίνιστους λόγους, λίγες μέρες αργότερα η ίδια η εταιρεία πήρε πίσω.
ΑΛΛΑΓΗ ΦΡΟΥΡΑΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
Παρελθόν μετά από 7 χρόνια αποτελεί πια ο Γιώργος Παπαλιός από το τιμόνι του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, αφού τον Σεπτέμβριο υπέβαλε για προσωπικούς λόγους την παραίτησή του στον υπουργό Πολιτισμού, Πάνο Παναγιωτόπουλο. Τη θέση του πήρε ο σκηνοθέτης Τώνης Λυκουρέσης, τα καθήκοντα του αντιπροέδρου ανέλαβε η παραγωγός κινηματογράφου Φοίβη Αγγελοπούλου, ενώ ο συγγραφέας και σεναριογράφος Πέτρος Μάρκαρης ανακοινώθηκε ως το νέο μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Η υπόλοιπη σύνθεση του συμβουλίου παρέμεινε ως έχει, ενώ τα καθήκοντα του γενικού διευθυντή του ΕΚΚ θα εξακολουθήσει να ασκεί ο Γρηγόρης Καραντινάκης.
…ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Από τη θέση του προέδρου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης παραιτήθηκε o δήμαρχος της πόλης, Γιάννης Μπουτάρης, ο οποίος έκανε λόγο για φόρτο εργασίας, που δεν του επιτρέπει να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντα του προέδρου, ενόψει και των επικείμενων εκλογών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
ΤΑ ΑΝΤΙΟ ΤΟΥ 2013
Μέσα στους προηγούμενους δώδεκα μήνες μεγάλοι καλλιτέχνες του κινηματογράφου, ηθοποιοί και σκηνοθέτες, που άφησαν το σημάδι τους στην ιστορία του ελληνικού σινεμά και τη μνήμη μας, έφυγαν από τη ζωή.
Αντιγόνη Βαλάκου
Μία από τις σημαντικότερες πρωταγωνίστριες του ελληνικού θεάτρου, αλλά και του κινηματογράφου, με ένα σπουδαίο ρεπερτόριο που καλύπτει 60 χρόνια πορείας στο ελληνικό θέατρο. Από το 1953 έλαβε μέρος και σε πολλές ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες όπως: «Οι Ουρανοί Είναι Δικοί Μας» του Ντίνου Δημόπουλου, «Γκόλφω» του Ορέστη Λάσκου, «Το Αμαξάκι» του Ντίνου Δημόπουλου, και άλλες. Γνωστότερη και καλύτερη από όλες, όμως, ήταν τα «Χαμένα Όνειρα» του Αλέκου Σακελλάριου με συμπρωταγωνιστές τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και τον Λαυρέντη Διανέλλα – θρυλική έχει μείνει η σκηνή του τέλους, την οποία ντύνει το «Βαλς των Χαμένων Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκη.
Λευτέρης Βογιατζής
Δραστήριος και αφοσιωμένος στην τέχνη του, γνωστός για την πειθαρχία και τις κοπιαστικές πρόβες που αφιέρωνε στην κάθε παράσταση, ο Λευτέρης Βογιατζής ήταν μια θρυλική φιγούρα για το ελληνικό θέατρο, τους εργαζόμενους σε αυτό και το κοινό που υποστήριζε τις δουλειές του. Στον κινηματογράφο είχε εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες Ελλήνων σκηνοθετών όπως η «Ανατολική Περιφέρεια» του Βασίλη Βαφέα, το «Ακροπόλ» του Παντελή Βούλγαρη και η «Περιπλάνηση» του Χριστόφορου Χριστοφή. Ιδιαίτερα στενή ήταν η σχέση του με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο, αφού είχε εμφανιστεί ως ηθοποιός στις πολλές από τις ταινίες του τελευταίου.
Νίκος Φώσκολος
Ο Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος είχε μακρά θητεία στον κινηματογράφο αλλά και στην τηλεόραση, συνυφασμένη με μεγάλες εμπορικές επιτυχίες. Ξεχωρίζουν οι δουλειές του σε παραγωγές όπως το «Υπολοχαγός Νατάσα», «Κοινωνία Ώρα Μηδέν», «Κονσέρτο για Πολυβόλα» (1968), για την οποία έλαβε το κρατικό Βραβείο Σεναριόυ, και «Πυρετός στην Άσφαλτο», ενώ η ταινία «Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο» του Βασίλη Γεωργιάδη, της οποίας έγραψε το σενάριο, προτάθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών για Όσκαρ Καλύτερης Ξένης Ταινίας (1965).
Νίκος Μαμαγκάκης
Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες, έγραψε μουσική και για τον ελληνικό κινηματογράφο για ταινίες όπως «Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά», «Η Νεράιδα και το Παλικάρι», «Η Αρχόντισσα και ο Αλήτης» (όλες του Ντίνου Δημόπουλου), μεταξύ άλλων.
Γιώργος Κατακουζηνός
Σκηνοθέτης του «Άγγελου»,ο Γιώργος Κατακουζηνός έγινε κυρίως γνωστός μέσα από τη μεγάλη απήχηση που είχε στο κοινό η βασισμένη σε αληθινά γεγονότα ταινία του, «Άγγελος», που κυκλοφόρησε το 1982. Είχε επίσης εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη σε πολλές ακόμα ταινίες είχε επίσης σκηνοθετήσει ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικές εκπομπές.
Αλίντα Δημητρίου
Σπουδαία καλλιτέχνης που διέπρεψε στο χώρο του ντοκιμαντέρ. Συνεπής στις αριστερές πολιτικές της απόψεις, οι οποίες επηρέαζαν σε μεγάλο βαθμό τα θέματα που ενδιέφεραν την δουλειά της, η Αλίντα Δημητρίου αφιέρωσε το μεγαλύτερο και σημαντικότερο κομμάτι του έργου της στην ανάδειξη των (αφανών, κατά κύριο λόγο) αγώνων των γυναικών στις ταραγμένες πολιτικές περιόδους της Ελλάσας – χωρίς τη δική της έρευνα, πολύτιμες μαρτυρίες και ελάχιστα γνωστές πτυχές της ελληνικής ιστορίας θα είχαν μείνει στο σκοτάδι.
Φανή Ζιώζια
Γνωστή μοντέζ, αγαπημένη των ελλήνων κινηματογραφιστών και ουσιαστικός «υποστηρικτής» του ελληνικού κινηματογράφου. Δούλεψε στο μοντάζ με το μεγαλύτερο φάσμα του ελληνικού κινηματογράφου πλάι σε σκηνοθέτες όπως οι Θόδωρος Αγγελόπουλος, Νίκος Κούνδουρος, Μιχάλης Κακογιάννης, Παντελής Βούλγαρης, Φρίντα Λιάππα και άλλους, με ταινίες που ταξίδεψαν και βραβεύτηκαν σε διεθνή φεστιβάλ. Υποστήριξε το ελληνικό σινεμά ως υπεύθυνη παραγωγής στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και δίδαξε για πολλά χρόνια κινηματογράφο στη Σχολή Σταυράκου.
Ειρήνη Κουμαριανού
Χαρακτηριστική φυσιογνωμία της μεγάλης, κυρίως, οθόνης, που συμμετείχε σε δεκάδες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου και έπαιξε, μεταξύ άλλων, με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την Τζένη Καρέζη και τη Ρένα Βλαχοπούλου. Στην τηλεόραση, πριν τη μεγάλη επιτυχία του «Παρά πέντε», η Ειρήνη Κουμαριανού είχε εμφανιστεί στις σειρές «Αναστασία», «Προδοσία», «Σαν αδελφές», «Alma libre» καθώς και στο «Σ' αγαπώ-Μ' αγαπάς».
Αντρέας Ντούζος
Ο γοητευτικός ηθοποιός των παλαιών ελληνικών ταινιών της δεκαετίας του '60, κυρίως του εμπορικού σινεμά, ο οποίος όμως είχε στο ενεργητικό του και πιο πρόσφατες συμμετοχές σε τηλεοπτικές σειρές. Διετέλεσε επίσης ιδιοκτήτης του θεάτρου Μπρόντγουεϊ.
Μιχάλης Γιαννάτος
Ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους ρολίστες του ελληνικού σινεμά, γνωστός από ρόλους Τούρκων ή Κωνσταντινουπολιτών ηρώων και ιδιαίτερα συμπαθής στο ελληνικό κοινό, κυρίως μέσα από την παρουσία του σε ταινίες του νεότερου ελληνικού κινηματογράφου. Η χαρακτηριστική φυσιογνωμία και η γλωσσομάθειά του τον ανέδειξαν σε καρατερίστα δεύτερων ρόλων σε διεθνείς παραγωγές: στην καριέρα του εμφανίστηκε σε 27 ξένες κινηματογραφικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων «Το Εξπρές του Μεσονυκτίου» του Άλαν Πάρκερ, «Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι» του Τζο Μάντεν, το «Μόναχο» του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Έπαιξε, επίσης, στην «Πολίτικη κουζίνα» του Τάσου Μπουλμέτη, στην ευρωπαϊκή συμπαραγωγή «Ο τελευταίος άρχοντας των Βαλκανίων» και συνολικά σε 100 ταινίες (ελληνικές και ξένες) και σε περίπου 100 τηλεοπτικές σειρές.
Η απουσία τους μας αφήνει φτωχότερους.
ΟΙ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
Τα Χρονικά του Δρακοφοίνικα: Αδάμαστος: Οι δύο κατάμεστες προβολές της ταινίας στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας απέδειξαν ότι το κοινό διψάει για εγχώριες ταινίες είδους. Πέρα όμως από αυτό, οι ένθερμες αντιδράσεις των θεατών ήταν ενδεικτικές για το γεγονός ότι ο Θάνος Κερμίτσης με τον «Αδάμαστο» κατάφερε κάτι πολύ σημαντικό: να παρουσιάσει ένα κινηματογραφικό σύνολο, στιβαρό και με συνοχή, το οποίο, χωρίς να διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, να κερδίζει τελικά το στοίχημα της πρώτης σοβαρής ελληνικής ταινίας επικής φαντασίας. H ταινία θα κυκλοφορήσει ξανά στις αίθουσες από τις 23 Ιανουαρίου από την εταιρεία Filmboy.
ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ
Οι Αισθηματίες: Προβλήθηκε ως work in progress στο πλαίσιο του 19ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας και γοήτευσε το κοινό που κατέκλυσε το κινηματογράφο Ιντεάλ για να το παρακουθήσει. Έπειτα από ένα μακρύ διάστημα αποχής από το σινεμά, ο Νίκος Τριανταφυλλίδης σκηνοθετεί τον επίσης επανακάμψαντα στα κινηματογραφικά πράγματα Τάκη Μόσχο, πλαισιωμένο απολαυστικά από τους Δημήτρη Λάλο, Χάρη Φραγκούλη και Ηλιάννα Μαυρομάτη.
οι αισθηματίες – trailer από NyxtesPremieras
Η Λιμουζίνα: Σαράντα χρόνια μετά την εντυπωσιακή απόβαση του Νίκου Παναγιωτόπουλου στο κινηματογραφικό στερέωμα με τα εκθαμβωτικά «Χρώματα της Ίριδος», ο υπερδραστήριος δημιουργός σκηνοθετεί τους Νίκο Κουρή, Δούκισσα Νομικού και Αντριεν Φρίλινγκ σε ένα ιδιότυπο ερωτικό τρίγωνο που αψηφά κάθε σύμβαση.
