Η Ελίζαμπεθ Σορτ γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1924 στην Βοστώνη και ήταν η τρίτη από τις πέντε κόρες του Κλίο και της Φίμπι Μαε Σορτ. Ο πατέρας εγκατέλειψε την οικογένεια όταν εκείνη ήταν μόλις πέντε ετών. Από μικρή ηλικία αγαπούσε ιδιαίτερα τον κινηματογράφο και φτάνοντας στα εφηβικά της χρόνια είχε αποφασίσει να γίνει ηθοποιός. Η δεκαετία του '40 την βρήκε στο Λος Άντζελες να δουλεύει ως σερβιτόρα ενώ παράλληλα ονειρευόταν να πραγματοποιήσει το όνειρο της.Δεν ήταν γραφτό της όμως.
Το πρωί της 15ης Ιανουαρίου 1947 βρέθηκε το πτώμα της σε ένα άκτιστο οικόπεδο κοντά στο πάρκο Λέιμεντ του Λος Άντζελες. Η κατάσταση του κουφαριού ήταν πραγματικά τρομακτική: Το σώμα ήταν κομμένο στη μέση και εκτενώς ακρωτηριασμένο ενώ ο δολοφόνος είχε στραγγίσει όλο το αίμα και στη συνέχεια το είχε πλύνει. Είχε στήσει μάλιστα τα ακρωτηριασμένα μέλη σε μία πραγματικά μακάβρια πόζα.
Το τρέιλερ της ταινίας «Η Μαύρη Ντάλια» σε σκηνοθεσία του Μπράιαν Ντε Πάλμα, που κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το 2006 και εμπνεύστηκε από τη δολοφονία της Ελίζαμπεθ Σορτ
Η υπόθεση έγινε γρήγορα πρωτοσέλιδο σε όλες τις εφημερίδες, με τους ρεπόρτερ να μην αφήνουν τη μητέρα του θύματος ήσυχη προκειμένου να μάθουν όσα περισσότερα μπορούσαν για το θύμα. Ο Τύπος ήταν αυτός που έδωσε και το προσωνύμιο «Μαύρη Ντάλια» στην Σορτ. Η υπόθεση θα παρέμενε στα πρωτοσέλιδα για τουλάχιστον δύο μήνες.
Η έρευνα από την αστυνομία ξεκίνησε σε πολύ δύσκολες συνθήκες, λόγω της έκτασης που είχε πάρει η υπόθεση. Ψεύτικες μαρτυρίες και μια σειρά ψευδών ομολογιών (κάποια στιγμή ξεπέρασαν τις 50) υποχρέωσε τους αστυνομικούς να ασχολούνται με ανοησίες, τη στιγμή που ο μόνος πραγματικός μάρτυρας είχε δηλώσει πως είχε δει ένα μαύρο Σεντάν παρκαρισμένο στην περιοχή τις πρώτες πρωινές ώρες και τίποτα άλλο.
Ο συνδυασμός της παραπληροφόρησης και της έλλειψης σοβαρών στοιχείων υπήρξε τελικά αξεπέραστο εμπόδιο, παρά την πληθώρα εικασιών και ενδείξεων, που αναπτύχθηκαν με τα χρόνια και η υπόθεση παραμένει ανεξιχνίαστη ως σήμερα.
