Οι ναρκωτικές ουσίες ήταν κάποτε ήταν θέμα ταμπού, ακόμη και ως λεκτική αναφορά, μέχρι να φτάσουμε στα μέσα της δεκαετίας του '60, όπου το σινεμά ακολούθησε την τάση της εποχής. Στη συνέχεια το οξύ κοινωνικό πρόβλημα πέρασε στην κινηματογραφική αποτύπωση, ενώ πλέον η εικόνα ενός μαστουρωμένου χαρακτήρα χρησιμοποιείται εύκολα σε κωμωδίες για μεγάλο κοινό, χωρίς να προκαλεί ιδιαίτερη αντίδραση.
Πολλοί σκηνοθέτες πάντως προσπάθησαν σοβαρά να αποτυπώσουν στην καμερά τους τον θρίαμβο των παραισθήσεων αντί των αισθήσεων. Τα, κάθε είδους, ναρκωτικά πέρα από αντικείμενο εγκλήματος εξετάστηκαν ως προς την επιρροή σε όσους τα χρησιμοποιούν. Και η αλήθεια είναι πως έτσι χτίστηκαν μερικές μνημείωδεις σκηνές, εξωφρενικά κωμικές ή σπαρακτικά δραματικές.
Από το «Easy Rider» και το «Midnight Cowboy» ως το «Trainspotting» και το «Flight» δείτε το υπερβατικό ταξίδι που συμβαίνει όταν το σινεμά «φτιάχνεται».
