Από την εποχή του βωβού κινηματογράφου ήταν σαφές πως η δύναμη της εικόνας είναι και το μέσο επιβολής της 7ης τέχνης στον θεατή. Στη σκοτεινή αίθουσα η εικόνα ισούται με 1000+ λέξεις και ο κινηματογράφος μας δίδαξε στην πράξη πως οι σιωπές μπορεί να είναι πιο «γεμάτες» από έναν συνδυασμό οπτικής/ηχητικής πλημμύρας.
Μια σύντομη στιγμή ησυχίας είναι δυνατό να είναι πιο σημαντική από το χάος και η έλλειψη του ήχου να είναι πιο ισχυρή από την παρουσία του. Μέσα από τη χρήση της σιωπής σε μερικές πραγματικά σπουδαίες ταινίες, το CineFix υπογραμμίζει το σημαντικό ρόλο που έχει η σιωπή.
Από το «Bande-a-Parte» του Γκοντάρ και την εμβληματική σκηνή ληστείας στο «Rififi» του Ζιλ Ντασέν, μέχρι τη μουσική συνοδεία της μεγαλειώδους «Φαντασίας» του Ντίσνεϊ, την οπτική επινοητικότητα του Ζακ Τατί και την τελετουργική «Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας…και Άνοιξη» του Κιμ Κι-Ντουκ, ένα βίντεο θα σας πείσει πως η σιωπή μπορεί να είναι κινηματογραφικός χρυσός.
