Ο Σαζέλ δεν κρύβει στο «La La Land» τις αναφορές του. Είναι περήφανος γι' αυτές. Η δημιουργική γέφυρα που έστησε μέσα από την ιστορία του Σεμπ (Ράιαν Γκόσλινγκ) και της Μία (Έμα Στόουν) συνδέει το τεχνικολόρ του Ζακ Ντεμί («Οι Ομπρέλες του Χερβούργου») με τις χρωματικές εντάσεις του Στάνλεϊ Ντόνεν («Τραγουδώντας στη Βροχή») και τις σινεμασκοπ φαντασιώσεις του Βινσέντε Μινέλι («Ένας Αμερικάνος στο Παρίσι»). Παράλληλα παραδίδει ένα μιούζικαλ για το κοινό του σήμερα, εκμεταλλεύεται διακριτικά τη νεανική ορμή των ηθοποιών του και κλείνει το μάτι στην πολυαγαπημένη του τζαζ.
Η υψηλής αισθητικής ρετρό πολυτέλεια του «La La Land» απέφερε 14 υποψηφιότητες για Όσκαρ και 7 Χρυσές Σφαίρες, ενώ ο τίτλος της ταινίας αναμένεται να ακουστεί πολλάκις το βράδυ της 89ης τελετής.
Στη μελωδική, παθιασμένη, ονειρική τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο 32χρονος Ντάμιεν Σαζέλ επιστρέφει στις στιλιζαρισμένες, γοητευτικές εικόνες των φιλόδοξων, χολιγουντιανών μιούζικαλ. Μεσα από θεαματικά πλατό λαμπερού χρώματος, το κληροδότημα των Μινέλι και Ντεμί κέρδισε το στοίχημα στο όνειρο και σε μουσική αρμονία με τις αναφορές του, μετρά αντίστροφα για το μεγάλο βραβείο της χρονιάς.
Here's to the fools who dream!
