Η καριέρα του Λέοναρντ Κοέν πέρασε υπερβατικά από τη μουσική, τη λογοτεχνία, την ποίηση και κράτησε πάνω από μισό αιώνα. Το έργο του θα παραμένει καλλιτεχνικά παρόν, θα μελετάται, θα εξετάζεται και πάνω απ' όλα θα γίνεται απολαυστικό απόσταγμα για τις επόμενες δεκαετίες και γενεές.
Για του λόγου το αληθές, οι Cristina Álvarez López και Adrian Martin χρησιμοποίησαν το τραγούδι του Κοέν «The Guest» του 1979, σε αντιπαράθεση με το «Μάτια Ερμητικά Κλειστά» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, βρίσκοντας κοινούς εννοιολογικούς τόπους στη σημειολογία των στίχων και της εικόνας, προσδίδοντας έτσι μία «μυθική, σχεδόν κοσμική αύρα στο τραγούδι και πιστοποιώντας πως τα διαφορετικά είδη της τέχνης, βρίσκουν αυθύπαρκτα τον τρόπο να συνυπάρχουν.
Δείτε το βίντεο, διαβάστε τους στίχους και ακούστε το αυθεντικό τραγούδι παρακάτω.
The Guests
One by one, the guests arrive
The guests are coming through
The open-hearted many
The broken-hearted few
And no one knows where the night is going
And no one knows why the wine is flowing
Oh love I need you
I need you
I need you
I need you
Oh . . . I need you now
And those who dance, begin to dance
Those who weep begin
And "Welcome, welcome" cries a voice
"Let all my guests come in."
And no one knows where the night is going …
And all go stumbling through that house
in lonely secrecy
Saying "Do reveal yourself"
or "Why has thou forsaken me?"
And no one knows where the night is going …
All at once the torches flare
The inner door flies open
One by one they enter there
In every style of passion
And no one knows where the night is going …
And here they take their sweet repast
While house and grounds dissolve
And one by one the guests are cast
Beyond the garden wall
And no one knows where the night is going …
Those who dance, begin to dance
Those who weep begin
Those who earnestly are lost
Are lost and lost again
And no one knows where the night is going …
One by the guests arrive
The guests are coming through
The broken-hearted many
The open-hearted few
And no one knows where the night is going …
