Ο καθένας που ασχολείται λίγο παραπάνω με το σινεμά, έχει δει – και πάνω-κάτω αποσαφηνίσει τον ορισμό του- φιλμ νουάρ. Αν ζητήσεις όμως να σου το εξηγήσουν, τότε σίγουρα θα πάρεις διαφορετικές απαντήσεις από τον καθένα. Θα σου δώσουν τίτλους, ονόματα και τις βασικές κατευθύνσεις, μα πάντα αυτό το είδους σινεμά θα παραμένει τόσο μυστηριώδες όσο και οι ήρωές του.
Κάπως έτσι, η Ελέιν Ντόνελι Πάιπερ σκηνοθέτησε και ο Μάθιου Σουιτ παρουσίασε το 2009 ένα ντοκιμαντέρ για τον ακριβή προσδιορισμό αυτής της μεγάλης γκάμας φιλμογραφίας που κουβαλάει αιώνες και ηπείρους μέσα σε εκατομμύρια σκοτεινά καρέ.
Είκοσι χαρακτηριστικά παραδείγματα με την αρωγή του Πολ Σρέιντερ (σεναριογράφου του «Ταξιτζή») και του Ρότζερ Ντίκινς, εξετάζουν βασικές αρχές της συγκεκριμένης φόρμας, προσπαθώντας να ενώσουν τα χαμένα κομμάτια ενός παζλ.
Με ταινίες από το «Άγγιγμα του Κακού» του Όρσον Γουελ μέχρι την «Τσάιναταουν» του Ρομαν Πολάνσκι, που στη δεκαετία του 1970 επαναπροσδιόρισε την έννοια του φιλμ νουάρ, και από την φουτουριστική ατμόσφαιρα του «Blade Runner» μέχρι την σχολική έκρηξη του «Brick» του Ράιαν Τζόνσον, και κλείνοντας με το βραβευμένο με Χρυσή Άρκτο «Black Coal, Thin Ice», το φιλμ νουάρ είναι εδώ και ψάχνει συνεχώς νεές αφορμές για συζητήσεις και αντιρρήσεις.
