Οι περισσότεροι (και δικαιολογημένα) πιστεύουν πως τα ριμέικ των ταινιών είναι παντελώς αχρείαστα και ενοχλητικά σημάδια κόπωσης μιας κινηματογραφικής βιομηχανίας που δεν παράγει νέες ιδέες και αναλώνεται σε μια ετοιματζίδικη συνταγή για να συγκαλύψει τη δημιουργική ξηρασία και παρακμή.
Από την άλλη υπάρχουν σίγουρα κι αυτοί που θέλουν να δουν τον τρόπο με τον οποίο ένας σεναριογράφος μπορεί να εκσυγχρονίσει μία ιστορία ή ένας σκηνοθέτης να φρεσκάρει το ύφος της ή μερίδα του κοινού που έχει αδικαιολόγητη αλλεργία στην ασπρόμαυρη φωτογραφία ή τους υπότιτλους και προτιμά το «καλογυαλισμένο» ριμέικ.
Μήπως όμως δεν πρέπει να απορρίπτουμε άμεσα την ιδέα του ριμέικ, μιας και χωρίς αυτά δεν θα υπήρχαν οι «12 Πίθηκοι» του Τέρι Γκίλιαμ, η «Μύγα» του Κρόνεμπεργκ ή ο «Πληροφοροδιότης» του Σκορσέζε;
Το CineFix συγκέντρωσε τα 5 καλύτερα ριμέικ και εσείς μπορείτε να μας γράψετε τα αγαπημένα σας ριμέικ χωρίς φόβο, αλλά με πάθος!
