Το σκηνοθετικό ντεμπούτο που καθιέρωσε τον όρο «midnight movie», ολοκληρωμένο σε διάρκεια σχεδόν έξι χρόνων και με ανύπαρκτο προϋπολογισμό, εξακολουθεί μετά από τέσσερις δεκαετίες να μοιάζει με μυστηριώδες αντικείμενο που έπεσε στη Γη και εξετάζεται ακόμη από όσους είχαν την τύχη να συναντηθούν μαζί του.
Η ασπρόμαυρη, εφιαλτική, παραισθητική ιστορία του Χένρι Σπένσερ και του νεογέννητου μεταλλαγμένου μωρού του, n περίφημη κυρία στο καλοριφέρ που τραγουδά «in heaven everything is fine» και ο σιωπηλός άνθρωπος πίσω από το παράθυρο διεκδικούν, μεταξύ άλλων, σε κάθε θέαση και για κάθε θεατή μάλλον το προνόμιο μιας ολιστικής; εμπειρίας, νοητικής και ηχητικής, ανοιχτής πάντα σε νέες ερμηνείες.
Σωματικό σινεμά επιστημονικής φαντασίας, γκροτέσκα φροϋδική πραγματεία, ταινία τρόμου για την πατρότητα, καφκική κωμωδία δωματίου, αποδόμηση – κυριολεκτικά – της οικογένειας, μεταβιομηχανικό μιούζικαλ, σχεδόν τα πάντα έχουν επιστρατευτεί για να βάλουν σε μια τάξη το ρευστό σχήμα ενός ανεπανάληπτου έργου τέχνης που μεταλλάσσεται απρόβλεπτα και απολαυστικά στο πέρασμα του χρόνου και του χώρου. Γιατί, πιστέψτε το, έχει σημασία πού θα το (ξανα)δείς.
Δείτε τη σπάνια συνέντευξη του Ντέιβιντ Λιντς για το «Eraserhead» στους φοιτητές του UCLA από το 1979.
