O «Μεγάλος Λεμπόφσκι» καθόρισε τα 90s και ακόμα συνεχίζει να εμπνέει και να στέκεται ως σημείο αναφοράς ενός ζηλευτού είδους σινεμά.
Το «Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους» βρέθηκε να διχάζει τα μέλη της Ακαδημίας, όταν η σκοτεινιά που κουβαλούσε τιμήθηκε με το Όσκαρ καλύτερης ταινίας.
Ο «Μπάρτον Φινκ» ανάγκασε την αλλαγή των κανόνων του φεστιβάλ των Καννών που δεν επιτρέπει μια ταινία να κερδίζει ταυτόχρονα δυο σημαντικά βραβεία του φεστιβάλ, καθώς το 1991 οι Κοέν έφυγαν -δικαίως- με τον Χρυσό Φοίνικα και το βραβείο σκηνοθεσίας.
Από την Τιλντα Σούιντον και τον Τζορτζ Κλούνει και από την Φράνσις Μακ Ντόρμαντ μέχρι τονΧαβιέ Μπαρδέμ και τον Τζεφ Μπρίτζες, όλοι χωρούν στο ιδιαίτερο και για αρκετούς έξοχο σύμπαν των αδερφών Κοέν, οι οποίοι καταφέρνουν με ευκολία να ελιχθούν από το γουέστερν στο φιλμ νουάρ και από την κωμωδία στις γκαγκστερικές ταινίες.
Η φιλμογραφία τους που μετράει τρείς δεκαετίες και περισσότερες από 10 ταινίες έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό μοτίβο. H υποκειμενική οπτική των πλάνων (δηλαδή η οπτική που ο θεατής δανείζεται αυτό που βλέπει και ο χαρακτήρας της ταινίας), θεωρείται ένας από τους θεμελιώδεις κανόνες του κινηματογραφικού συντακτικού.
Και ένα βίντεο αποδεικνύει το πόσο καλά χειρίζονται αυτή την τεχνική οι αδερφοί Κοέν.
The Coen Brothers: POV Shots from Jacob T. Swinney on Vimeo.
