Κατάφερε να οπτικοποιήσει τα όνειρα, εκείνα που κρύβονται στους ύπνους και ζωντανεύουν για να πειράξουν την ερωτευμένη Σαρλότ Γκενσμπούργκ που καβαλάει ένα πουπουλένιο άλογο με τον Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ σε ένα από τα πιο όμορφα παραμύθια που γέννησε το σύγχρονο σινεμά στο "The Science of Sleep".
Κανείς όμως δεν θα συγχωρέσει τον Μισέλ Γκοντρί για την "Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού". Για τον απλό λόγο οτι άφησε το magnus opus του, βορά στις ερωτευμένες καρδιές, μη μπορώντας να δεχθούν κάτι άλλο (καλύτερο ή χειρότερο) από εκείνο.
Καταδικασμένα τα επόμενα έργα του να αναπνέουν στη σκιά της "Λιακάδας" χωρίς ποτέ να μπορούν να αυτοπροσδιοριστούν, ριψοκινδύνεψαν το όνομα του δημιουργού τους και βρήκαν ένα κοινό που υπόγεια τα ακολουθούσε.
Κι όμως, ο Γκοντρί δεν έκανε τίποτα λιγότερο από αυτό που έκανε στην "Αιώνια Λιακάδα". Σινεμά με αγνή αγάπη. Για τον έρωτα, για το σινεμά, για τους ανθρώπους.
The Films of: Michel Gondry from James Garcia on Vimeo.
