Στο βίντεο που δημιουργήθηκε από το Digging Deeper, γίνεται μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση των τεχνικών του Ντίκινς, μέσα στις οποίες κατοικοεδρεύει η πιο βαθιά προβληματική του φιλμ. Ξεκινώντας από την υπόθεση ότι το φιλμ του Βιλνέβ, είναι, κατά κύριο λόγο, μια φιλοσοφική αλληγορία για την μάχη του Καλού με το Κακό, λένε:
«Το “Sicario”, επικαλείται την ιδέα ότι οι αντιληπτικές κατηγορίες που χρησιμοποιούμε για να ταξινομήσουμε τον κόσμο – και ειδικότερα εκείνες που αφορούν την αίσθησή μας της ηθικής, τη φύση του Καλού και του Κακού- δημιουργούν όρια που δεν είναι απλά εύθραυστα και ρευστά, αλλά τελικά αποδεικνύονται εντελώς ανούσια.»
Επιχειρούν να δείξουν ότι τα οπτικά εργαλεία του φωτός, των χρωμάτων, των διαφανειών και της διαύγειας, εξερευνούν τις μεγάλες θεματικές του Καλού και του Κακού, αποσταθεροποιούν τα αρχέτυπά τους, και επιχειρούν διερωτήσεις των βασικών σοφισμάτων και των πλανών τους, για να μας θυμίσουν ότι οι πραγματικότητες του κόσμου μας, είναι πάρα πολύ συχνά απλές παραλλαγές του άσπρου και του μαύρου.
Ιδιότυπος μανιχαϊσμός, είναι η αλήθεια, που μας παρουσιάζει το σινεμά του Βιλνέβ, μεταφυσικά προσανατολισμένο αλλά, εν τέλει, ουσιοκρατικό και χωρίς αποχρώσεις. Αν σε μια ταινία σαν το «Sicario», αυτή η θέαση είναι δικαιολογημένη, δεν ισχύει το ίδιο και για πιο διαλεκτικά φιλμ του σκηνοθέτη, όπως το «Prisoners», που η φιλοσοφική σκευή του, δεν εξαντλείται στις ευθείες αντιπαραθέσεις, καθορισμένων όρων. Η φωτογραφία του Ντίκινς, βέβαια, ανακαλεί και εκεί, έναν θεολογικό μυστικισμό, που καταγίνεται με την προαιώνια μάχη θετικού και αρνητικού, την ίδια στιγμή που ο Βιλνέβ, διανοίγει γκρίζες ζώνες και αρνείται τις ξεκάθαρες απαντήσεις.
Το βίντεο, πάντως, θέτει τις προϋποθέσεις για την εκκίνηση ενός ωραίου διαλόγου, σε σχέση με την πατρότητα της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Για πολύ καιρό, πιστεύαμε ότι τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, σχετικά με το επιμύθιο μιας ταινίας, τον έχει ο σκηνοθέτης. Τώρα βλέπουμε ότι ένα φιλμ, μπορεί και να μην είναι η δήλωση ενός ανθρώπου (του σκηνοθέτη του δηλαδή), αλλά το αποτέλεσμα του διαλόγου και της ανταλλαγής απόψεων, μεταξύ περισσοτέρων ανθρώπων που το προικίζουν με την αισθητική και τις ιδέες τους.
