«Θέλω να είμαι ο εραστής σου. Θέλω να είμαι ο μοναδικός, ο οποίος θα σε κάνει να τρέχεις».
Η παραπάνω πρόταση θα μπορούσε κάλλιστα να συνοψίσει σε μια αράδα το νόημα του να είσαι ο Λεος Καράξ και να έχεις την ανάγκη να κάνεις ταινίες τις σκέψεις. Γιατί κάπως έτσι, ο Καράξ ξεκίνησε δειλά να σκηνοθετεί 30 χρόνια πριν. Με μια ορμή που δεν υπολόγιζε κανόνες, παρα μόνο ερωτικές προκλήσεις.
Από το «Boy Meets Girl» μέχρι το «Holy Motors», ο Καράξ πρόλαβε να κατευθύνει την Ζιλιέτ Μπινόζ και τον Ντενί Λαβάν στους άκρως συγκινητικούς «Εραστές της Γέφυρας». Και αυτό ίσως να αρκούσε αν δεν «άναβε» την οθόνη με την «Δική μας Νύχτα».
Ο κόσμος του, ένα λαχανιασμένο συνονθύλευμα που τρέχει και ποτέ δεν φτάνει στον προορισμό του. Γιατί ο έρωτας είναι ένα κυνηγητό, που συνεχώς θέλει βήματα.
