Καλλιτεχνικές εμμονές και προσωπικότητες στα όρια.
Ο «Μαύρος Κύκνος», το διαταραγμένο, ψυχωτικό πορτρέτο μιας μπαλαρίνας που χάνει την ισορροπία ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα και γίνεται μία ανατριχιαστική προβολή του ιδεατού, έδωσε την ευκαιρία στη Νάταλι Πόρτμαν να κερδίσει ένα Όσκαρ ερμηνείας και στον Αρονόφσκι να παραδώσει ένα φροϋδικο θρίλερ, σωματικών (και πνευματικών) βασάνων.
Το «Χωρίς Μέτρο» του Ντέμιαν Σαζέλ αναπαριστούσε με ηλεκτρισμένη ακρίβεια το ανεξέλεγκτο πάθος για μουσική που (εξ)αναγκάζει σε υπερβάσεις ορίων και του ανθρωπίνως δυνατού. Το ταλέντο, η ευφυία και η αντιπαράθεση πνεύματος – σώματος αποτυπώθηκαν τόσο γλαφυρά που έβαλαν στον ρυθμό τόσο τα μέλη της Ακαδημίας (3 Όσκαρ) όσο και το κοινό.
Μπορεί οι δυο ταινίες να κυκλοφόρησαν με τέσσερα χρόνια διαφορά, αλλά το βίντεο του blogger Φερνάντο Άντρες συνταιριάζει τις μυριάδες ομοιότητες και γίνεται ένα οπτικό δοκίμιο που διερευνά τις ανήσυχες εντολές που ξεκινούν από το πνεύμα και καταλήγουν στα… άκρα (κυριολεκτικά και μεταφορικά).
Hands & Feet — An Essay On Black Swan and Whiplash from Fernando Andrés on Vimeo.
