Παρά το όνομά τους, οι «Κινηματογραφιστές σε Κρίση» κάθε άλλο παρά έχουν βαλτώσει δημιουργικά και παραγωγικά από την υπάρχουσα κρίση – αντίθετα, χρησιμοποίησαν την δυσάρεστη κατά τ’ άλλα συγκυρία ως μια αφορμή για συσπείρωση και ομαδική δουλειά, πάνω στην αγάπη που μοιράζονται όλοι, το σινεμά. Με μηδενικούς πόρους και δύσκολες συνθήκες εξαιτίας αυτού, εμπειρίες δηλαδή που μοιράζονται όλοι οι ανεξάρτητοι κινηματογραφιστές στην Ελλάδα, η ομάδα έχει ήδη ολοκληρώσει δύο ταινίες, και , τις οποίες μπορείτε να παρακολουθήσετε στην ιστοσελίδα τους, και ετοιμάζονται για τα επόμενα πρότζεκτ τους – όπως λένε οι ίδιοι εξάλλου, λόγω ανεργίας έχουν άφθονο χρόνο.
Μιλήσαμε στους τρεις βασικούς συντελεστές της ομάδας – την Ιωάννα Γεροκωνσταντή (σενάριο), τον Λάζαρο Ανδριώτη (σκηνοθεσία) και τον Νίκο Βουρλιώτη (διεύθυνση φωτογραφίας, μοντάζ) – για την ιδέα πίσω από την δημιουργία της ομάδας, την ανάγκη τους να μιλήσουν για την σημερινή πραγματικότητα μέσα από την γλώσσα του σινεμά, αλλά και τα μελλοντικά τους σχέδια
Πότε και γιατί ξεκίνησε η πρωτοβουλία αυτή, η ιδέα για μια τέτοια ομάδα;
Η ιδέα για τη δημιουργία των «Κινηματογραφιστών σε Κρίση» ήταν η ανάγκη μας για ανεξάρτητη δημιουργία πολύ πριν την κρίση. Εμείς, δηλαδή ο βασικός πυρήνας της ομάδας, συζητούσαμε εδώ και αρκετά χρόνια την ιδέα αυτή. Τον Σεπτέμβριο του 2011 αποφασίσαμε να την κάνουμε πραγματικότητα με μια κάμερα, 2 φώτα και πολλή δουλειά. Οι περισσότεροι ηθοποιοί που συμμετέχουμε γνωριζόμαστε από θεατρικές παραστάσεις, κάποιοι ήμασταν συμφοιτητές στο Θέατρο Τέχνης, άλλοι φίλοι από παλιά με τα ίδια όνειρα και άλλοι χωρίς όνειρα αρχικά, γίναμε όλοι μια ομάδα.
Αρχικά η ομάδα δημιουργήθηκε για ένα συγκεκριμένο πρότζεκτ ή σχεδιάζατε από την αρχή περισσότερες από μία δουλειές;
Σχεδιάζουμε δέκα δουλειές την εβδομάδα! Δεν ξέρουμε ακόμα πόσες απ’ αυτές θα καταφέρουμε να υλοποιήσουμε. Αυτό θα εξαρτηθεί κατά πολύ από την ανταπόκριση του κόσμου, απ’ το αν θα έχουμε αξιόλογες προτάσεις και φυσικά από το πόσο θα αντέξουμε να δίνουμε όλη μας την ενέργεια σε κάτι δεν μας παρέχει, προς το παρόν, κανένα οικονομικό όφελος.
Πώς προέκυψε η ιδέα οι ταινίες σας να είναι βωβές; Ήταν μια καθαρά καλλιτεχνική απόφαση ή μια πρακτική αναγκαιότητα;
Οι δύο πρώτες ταινίες μας είναι βωβές (αλλά όχι σιωπηλές) από επιλογή, ίσως όχι τόσο εμπορική, αλλά ελπίζουμε αρκετά αποτοξινωτική. Τις περισσότερες φορές είναι αλήθεια ότι μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Και η δομή των συγκεκριμένων σεναρίων μας βοήθησε ώστε να επιχειρήσουμε να πούμε με εικόνα όσα δυστυχώς στα λόγια έχουν επιβεβαιωθεί.
Θα είναι η περιρρέουσα κρίση το θέμα και των επόμενων ταινιών σας;
Η κρίση στην Ελλάδα ξεκίνησε το 2008. Για μας ξεκίνησε …όταν γεννηθήκαμε! Όχι απαραίτητα η οικονομική κρίση. Μια κρίση όμως, αισθητικής, αξιών, σχέσεων, δημιουργίας, δικαιώματος στο όνειρο. Κρίση είναι και ο «πνευματικός νεοπλουτισμός» που απέκτησαν κάποιοι με αφορμή αυτή την κατάσταση και που ελπίζουμε να μεταμορφωθεί σε πραγματικό πλούτο μετά απ’ αυτήν! Με αυτή την έννοια, λοιπόν, ναι… η περιρρέουσα κρίση θα είναι το θέμα και των επόμενων ταινιών μας.
Ποια είναι τα μελλοντικά σας πλάνα;
Στα άμεσα σχέδιά μας είναι η δημιουργία μιας μικρού μήκους ταινίας με θέμα τα κλεμμένα Γλυπτά του Παρθενώνα για την οποία και θα θέλαμε να ενημερωθούν και να ευαισθητοποιηθούν κρατικοί ή μη φορείς αλλά και απλοί πολίτες, ώστε με τη συνεισφορά τους να μας βοηθήσουν να την πραγματοποιήσουμε.
Δείτε περισσότερα στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας.
