Ανγκ Λι: Φιλοσοφία και πολεμικές τέχνες

Το Τίγρης και Δράκος είναι πλέον η πιο πετυχημένη ξενόγλωσση ταινία όλων των εποχών στην Αμερική, ενώ οι υποψηφιότητες στα Όσκαρ υπογραμμίζουν απλά την αξία της. Ο σκηνοθέτης της μας μίλησε με σεμνότητα για την ασιατική έκπληξη της χρονιάς.

Επιστροφή στην Κίνα

“Μετά από αρκετές αγγλόφωνες ταινίες όφειλα στον εαυτό μου να κάνω μια κινέζικη. Διάβασα το μυθιστόρημα του Ντου Λου Γουάνγκ το 1994. Ήθελα να το σκηνοθετήσω από τότε. Είναι ένα ρομαντικό παραμύθι δράσης. Αυτό, παρ ότι ακούγεται όμορφο, είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνει. Οι πολεμικές σκηνές ήταν τρομερά χρονοβόρες. Άπειρες κινήσεις της κάμερας, σύνθετα σκηνικά, σωματικές απαιτήσεις από τους ηθοποιούς. Το 80% της ενεργητικότητας των συντελεστών, του χρόνου γυρίσματος και των χρημάτων καταναλώθηκε εκεί. Η ουσία όμως βρίσκεται αλλού. Κι ο Φρεντ Αστέρ πήδαγε από το ένα νούμερο στο άλλο αλλά στο ενδιάμεσο σκόρπιζε μαγεία. Εγώ ήθελα με αυτήν τη σωματική πρόκληση να συνδυάσω το κινηματογραφικό δράμα και κάτι τόσο αφηρημένο όσο η ψυχή μιας γυναίκας”.

Περισσότερο τέχνη, λιγότερο. . . πολεμική

“Το ενδιαφέρον με μια ταινία πολεμικών τεχνών είναι ότι ελάχιστα σχετίζεται με τις πολεμικές τέχνες. Είναι περισσότερο μια χορογραφία, πιο κοντά στο μιούζικαλ. Γι’ αυτό επιδίωξα να συνεργαστώ με τον χορογράφο Γου – Πινγκ Γιουέν. Του είχα μιλήσει ήδη από το 1997, δύο χρόνια πριν δουλέψει στο Matrix. Και για τους δυο μας, αλληγορικά και κινηματογραφικά, η έμφαση πρέπει να δίνεται στην αίσθηση της ελευθερίας και ταυτόχρονα της υπερβολής.

Η φιλοσοφία πίσω από τις εικόνες

Το “Ταό” είναι κάτι μεγαλύτερο από αυτό που είσαι ή που καταλαβαίνεις. Είναι ένα μυστήριο και παραμένει τέτοιο, μέχρι τη στιγμή που το συναντάς στο κάθε σου βήμα. Ο κινηματογράφος είναι το δικό μου μέσο για να το συναντώ. Αυτή η ταινία με δίδαξε την ουσία του αγνού, απόλυτου σινεμά. Με δίδαξε και κάτι για τη ζωή, έναν τρόπο σκέψης: ότι αν πιστεύεις σε κάτι πολύ και το πιστεύεις με ηρεμία, χωρίς εμπάθεια, μπορείς να καταφέρεις τα πάντα”.

Απόσπασμα από την συνέντευξη του Ανγκ Λι στην Λήδα Γαλανού που δημοσιεύεται στο τ. 117 του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ.