Μετά από τόσες και τόσες λίστες ανασκόπησης (δείτε τις όλες στο τέλος της σελίδας), φτάσαμε και στην βασικότερη όλων: αυτήν με τις καλύτερες λίστες της χρονιάς, ή τουλάχιστον τις αγαπημένες ταινίες των συντακτών του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ, όπως αυτοί τις ψήφισαν για λογαριασμό του νέου τεύχους, που κυκλοφορεί στα περίπτερα.
Nymphomaniac
του Λαρς φον Τρίερ
Γράψαμε: «Αυτή η ταινία είναι αριστούργημα – καταναλώστε υπεύθυνα. Μιλάει για το σεξ και τον έρωτα, τον Θεό και τους δαίμονες, τα ζώα και τον άνθρωπο, την μουσική και τα μαθηματικά, τη μνήμη, το πάθος, τον εθισμό. Είναι ερεθιστική και ταυτόχρονα αστεία. Διεκδικεί ένα δικό της σύμπαν, που το φτιάχνει από την αρχή. Αναιρεί τη βεβαιότητα της ηθικής και την υποβάλει – επιτέλους – στην διαδικασία αισθητική. Οπότε – το ξαναγράφω: «καταναλώστε υπεύθυνα».»
(Περισσότερα εδώ)
Xenia
του Πάνου Χ. Κούτρα
Γράψαμε: «Δύο αδέλφια διασχίζουν την Ελλάδα σε αναζήτηση του βιολογικού τους πατέρα, ο οποίος μπορεί να τους δώσει την ελληνική ιθαγένεια. Αν η «Στρέλλα» ήταν ένα εντυπωσιακό και τολμηρό βήμα μπροστά για τον Πάνο Κούτρα, το ώριμο, απολαυστικό, χορταστικό από χιούμορ, αισιοδοξία και συναίσθημα «Xenia» είναι όλα όσα περιμέναμε από το σκηνοθέτη, και παραπάνω.»
(Περισσότερα εδώ)
Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε (Gone Girl)
του Ντέιβιντ Φίντσερ
Γράψαμε: «Ένας άνδρας κατηγορείται από όλους ότι σκότωσε τη γυναίκα του, η οποία εξαφανίστηκε, αφήνοντας ενοχοποιητικά ίχνη. Η δομή του ψυχολογικού θρίλερ γίνεται πρώτης τάξεως καμβάς για μια μαύρη (κατάμαυρη) δραματική κοινωνική κωμωδία που εκθέτει ανεπανόρθωτα τον μικροαστικό εφησυχασμό και την οικογενειακή υποκρισία. Πώς μπορείς όμως να κάνεις «κωμωδία» χρησιμοποιώντας τα υλικά του θρίλερ και του δράματος; Η απάντηση είναι το ίδιο το όνομα του σκηνοθέτη της ταινίας. Ο αγαπημένος Ντέιβιντ Φίντσερ είναι και πάλι μαζί μας.»
(Περισσότερα εδώ)
Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί (Only Lovers Left Alive)
του Τζιμ Τζάρμους
Γράψαμε: «H επιστροφή του Τζιμ Τζάρμους πίσω από την κάμερα γίνεται με ένα μητροπολιτικό παραμύθι που μιλά για μοντέρνους βρικόλακες, ακούει δυνατά rock'n'roll μουσική, λατρεύει τις νυχτερινές βόλτες στην πόλη, αποθεώνει την Τίλντα Σουίντον ως μια σαγηνευτική κινηματογραφική παρουσία και έχει την υποστήριξη Ελληνα παραγωγού: του Χρήστου Κωνσταντακόπουλου.»
(Περισσότερα εδώ)
Foxcatcher
του Μπένετ Μίλερ
Γράψαμε: «Μια ανατριχιαστική αληθινή ιστορία μετατρέπεται σε ένα υποδειγματικό ψυχολογικό πορτρέτο από τον σκηνοθέτη του «Τρούμαν Καπότε», δίνοντας την ευκαιρία στον Στιβ Καρέλ να σημειώσει την ερμηνεία της καριέρας του και βάζοντας με σιγουριά πλώρη για την επόμενη απονομή των Όσκαρ.»
(Περισσότερα εδώ)
Ida
του Πάβελ Παβλικόφσκι
Γράψαμε: «Η Άννα, μία δόκιμη καλόγρια στην Πολωνία του '60 ξεκινά ένα ταξίδι πίσω στην προσωπική της ιστορία μαζί με την θεία της, σε μια προσπάθεια να μάθουν τι απέγιναν οι Εβραίοι γονείς της κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το τραυματικό και ένοχο παρελθόν της Πολωνίας στο φόντο ενός συγκινητικού ταξιδιού αναζήτησης, που επικοινωνεί τον πόνο και την απώλεια μέσα από δύο εκπληκτικά χαραγμένους χαρακτήρες και συγκλονιστικά όμορφες εικόνες.»
(Περισσότερα εδώ)
Μεγαλώνοντας (Boyhood)
του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ
Γράψαμε: «Αργυρή Άρκτος Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βερολίνου, μαζί με το ηχηρότερο και πιο ενθουσιώδες χειροκρότημα που ακούστηκε για ταινία ολόκληρου του διαγωνιστικού προγράμματος, το «Boyhood» αποτελεί ένα κινηματογραφικό επίτευγμα και επικυρώνει τον δημιουργό του ως έναν από τους λίγους πραγματικούς auteurs του μοντέρνου αμερικανικού σινεμά.»
(Περισσότερα εδώ)
'71
του Γιαν Ντεμάνζ
Γράψαμε: «Με τον αέρα της Χρυσής Αθηνάς που μόλις πριν λίγες ημέρες κατέκτησε στις 20ες Νύχτες Πρεμιέρας, το καθηλωτικό ντεμπούτο του Γιαν Ντεμάνζ βρίσκει την πολυαναμενόμενη έξοδό του στις ελληνικές αίθουσες, για μας μεταφέρει στο εμφυλιακό Μπέλφαστ του 1971 και την κολασμένη νύχτα ενός Βρετανού στρατιώτη.»
(Περισσότερα εδώ)
Inside Llewyn Davis
των Ίθαν και Τζόελ Κοέν
Γράψαμε: «Τιμημένοι με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο πρόσφατο φεστιβάλ Καννών, ο Τζόελ και ο Ιθαν Κοέν επιφύλασσαν με την καινούργια τους ταινία όχι απλώς έναν ειρωνικό αντίποδα στο είδος των μουσικών βιογραφιών που έχει συνηθίσει να παράγει το σινεμά αλλά ένα ακόμη σεναριακό και σκηνοθετικό θαύμα από μέρους τους.»
(Περισσότερα εδώ)
Κάτω από το Δέρμα (Under the Skin)
του Τζόναθαν Γκλέιζερ
Γράψαμε: ««Κάτω απ' το Δέρμα» κρύβεται μια κινηματογραφική εμπειρία που περισσότερο κανείς βιώνει παρά αποκωδικοποιεί, ένα εικαστικό αριστούργημα που προκαλεί τον θεατή να επαναπροσεγγίσει το μέσο, απαλλαγμένος από τις σύγχρονες κινηματογραφικές συμβάσεις.»
(Περισσότερα εδώ)
Δείτε περισσότερα από την ανασκόπηση του 2014:
Οι καλύτερες τηλεοπτικές σειρές της χρονιάς
Τα καλύτερα τρέιλερ της χρονιάς
Οι καλύτερες ατάκες της χρονιάς
Τα καλύτερα σάουντρακ της χρονιάς
