Ψάξαμε, θυμηθήκαμε και τελικά βρήκαμε για εσάς τα – κατά τη γνώμη μας – πιο πρωτότυπα, καλαίσθητα και ευρηματικά ως προς την κάθε ταινία πόστερ που κυκλοφόρησαν μέσα στη χρονιά που φεύγει. Η παρουσίαση που ακολουθεί περιλαμβάνει 20 αφίσες (συν μία viral) τις οποίες και σας παρουσιάζουμε χωρίς σειρά αξιολόγησης.
1. Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας
του Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου
Η νέα ταινία του σκηνοθέτη των «Βαβέλ» και «21 Γραμμάρια» που επελαύνει ως οσκαρικό φαβορί έπειτα από τις επτά υποψηφιότητες για Χρυσές Σφαίρες, αφηγείται την προσπάθεια ενός άλλοτε διάσημου ηθοποιού (ο Μάικλ Κίτον στο ρόλο) να απαλαχθεί από τη σκιά της «χρυσής» χολιγουντιανής του περιόδου για χάρη της αληθινής καταξίωσης στο θεατρικό σανίδι.
Στο καλύτερο από τα ομολογουμένως ευφάνταστα πόστερ που κυκλοφόρησαν, ο πρωταγωνιστής εμφανίζεται να τον γραπώνει κατακέφαλα ο Birdman, ο υπερήρωας χαρακτήρας που κάποτε τον καταξίωσε και πλέον καταδιώκει τις σκέψεις του.
2. Τα Ερείπια Είναι Πάντα Θλιμμένα (Blue Ruin)
του Τζέρεμι Σόλνιερ
Το εξαιρετικά χαμηλού προϋπολογισμού θρίλερ του Τζέρεμι Σόλνιερ εκπλήσσει με τη σφιχτοδεμένη αφήγηση μιας ιστορίας εκδίκησης που φτάνει ως τα έσχατα, αλλά και το διττό τρόπο που διαβάζει τον ήρωα και τις πράξεις του. Τον ίδιο ήρωα του οποίου το ψηφιακά ανασχεδιασμένο κεφάλι του που κοσμεί την αφίσα θρυμματίζεται – άκαμπτο για εκδίκηση καθώς είναι – ξεχειλίζοντας αίμα, με το βλέμμα του να παραμένει κάπου μεταξύ προσήλωσης και απάθειας.
3. Μεγαλώνοντας (Boyhood)
του Ρίτσαρντ Λινλέιτερ
Το 12ετές έργο ζωής του Λινκλέιτερ συνοδεύει τον Έλαρ Κολτρέιν από τον καιρό που ήταν εξάχρονος πιτσιρικάς ως την αυγή της ενηλικίωσής του, ως μέλος μιας μεσοαστικής αμερικανικής οικογένειας. Στο πόστερ του «Boyhood», ο ανήλικος ακόμα πρωταγωνιστής αυτού του σπάνιου – από άποψη πρωτοτυπίας εγχειρήματος και ουσίας – κινηματογραφικού βιώματος, αιχμαλωτίζεται σε ένα ενσταντανέ το οποίο εμπερικλύει τόσο τη φευγαλέα στιγμή της νεότητας, όσο και το αισιόδοξο βλέμμα προς το απροσδιόριστο μέλλον.
4. Foxcatcher
του Μπένετ Μίλερ
Το προφίλ της αγνώριστης μορφής ενός ανατριχιαστικού Στιβ Καρέλ δεσπόζει στοιχειωτικά στην αφίσα του «Foxcatcher», βάζοντάς τον παρατηρητή της στο κλίμα μίας εκ των καλύτερων ταινιών της χρονιάς, η οποία αφηγείται μία αληθινή αιματηρή ιστορία που στα χέρια του Μίλερ γίνεται συγκλονιστικό θρίλερ και συνάμα καυτό σχόλιο πάνω στο made-in-USA εμμονικό κυνήγι της επιτυχίας.
5. Godzilla
του Γκάρεθ Έντουρντς
Γκοτζίλα μπορεί τελικά να μην πολυκαμαρώσαμε στο σφόδρα αναμενόμενο remake καταστροφής του Έντουαρντς, από τη στιγμή που το περίφημο τέρας βρέθηκε κομπάρσος στην ίδια του την ταινία, όμως αυτό δεν αφαιρεί τίποτα από την εξαιρετική προωθητική καμπάνια της παραγωγής που πήρε άριστα, ιδίως στον τομέα των πόστερ.
Στο κατά την άποψη του υπογράφοντα κορυφαίο εξ αυτών, αλεξιπτωτιστές προσεγγίζουν το πανύψηλο πλάσμα, η ράχη του οποίου ίσα που ξεπροβάλει απ’ τα νέφη και τους καπνούς. Αν το καλοσκεφτείτε πάντως, οι αφίσες του «Godzilla» έλεγαν την αλήθεια όποτε έκρυβαν με τόση επιμέλεια τον αφανή τελικά πρωταγωνιστή της ταινίας.
6. Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε (Gone Girl)
του Ντέιβιντ Φίντσερ
Ένας μετέωρος Μπεν Άφλεκ αναζητά απαντήσεις γύρω από την εξαφάνιση της γυναίκας του (Ρόσαμουντ Πάικ), την ώρα που η κοινή γνώμη τον βάζει στο κάδρο του βασικού υπόπτου. Αν η επιτυχία ενός πόστερ εξαρτάται από την ικανότητα των σχεδιαστών του να φυτέψουν έξυπνα (εκτός από καλαίσθητα) τα δομικά στοιχεία της ταινίας, τότε η παραπάνω αφίσα του «Gone Girl» δια χειρός ενός δεξιοτέχνη του είδους, του Νιλ Κέλερχαουζ, τα έχει καταφέρει θαυμάσια.
Ο πυρήνας του σχολίου της τελευταίας ταινίας του Φίντσερ πάνω στα όρια του ιδιωτικού και του δημόσιου βίου περνά δεξιοτεχνικά στο αχνό ειδησεογραφικό super που διασχίζει το κάτω μέρος της αφίσας, ενώ η απομακρυσμένη βάρκα στη μέση της λίμνης και το σύννεφο που μοιάζει να την ακολουθεί έρχονται σε πλήρη σύμπνοια με τη διάχυτη αβεβαιότητα του επιβάλλει εξ αριστερών το tagline.
7. Inherent Vice
του Πολ Τόμας Άντερσον
Δεν είναι ό,τι αντικρίσαμε για πρώτη φορά μία κινηματογραφική ανασύσταση του Μυστικού Δείπνου. Ούτε που όλο το καστ του «Inherent Vice» ποζάρει ιλουστραρισμένο, από τον Μπενίσιο Ντελ Τόρο και τον Όουεν Γουίλσον ως τη Ρις Γουίδερσπουν και τον Τζος Μπρόλιν, με τον Γιοακίν Φίνιξ να δεσπόζει στο κέντρο σαν ένας 70s Ιησούς. Είναι που όλοι οι προηγούμενοι συμπράττουν με τον Πολ Τόμας Άντερσον («Θα Χυθεί Αίμα», «The Master») και μάλιστα με κωμική διάθεση, μεταφέροντας το ομώνυμο βιβλίο του Τόμας Πίντσον.
Και ναι, το μπάνερ αυτό, δια χειρός Ντάστιν Στάντον, παραείναι γκρούβι για να προσπεραστεί έτσι απλά. Για την ακρίβεια, μέχρι που μας στέλνει καρφί ραντεβού με το «Inherent Vice». Ευτυχώς που ο Φεβρουάριος είναι πλέον κοντά.
8. Interstellar
του Κρίστοφερ Νόλαν
Κάθε ταξίδι προς τα άστρα δεν μπορεί παρά να ξεκινά με το υψωμένο βλέμμα προς τον ουρανό. Τούτη την πολύ βασική ιδέα αιχμαλωτίζει ιδανικά, κάτω από το επιβλητικό έναστρο στερέωμα, το καλύτερο πιθανότατα πόστερ που κυκλοφόρησε η καμπάνια του «Interstellar», στο οποίο φιλοξενείται συνοπτικά το μεγαλύτερο μέρος του σκηνικού της ιστορίας. Οι φιγούρες του Μακόναχι και της νεαρής Φόι λούζονται από ένα φως που μοιάζει να αγνοούν, εν μέρει οικείο και εν μέρει απειλητικό, σε ένα αμφίσημο οπτικό παιχνίδι που κλείνει το μάτι σε όσα συμβαίνουν στην επική (σε διάρκεια και όραμα) ταινία του Νόλαν.
9. The Interview
των Έβαν Γκόλντμπεργκ και Σεθ Ρόγκεν
Ο χαμός με την παραλίγο ακύρωση της κυκλοφορίας του «The Interview», έπειτα από την κυβερνο-επίθεση κατά της παραγωγού εταιρείας Sony, λίγο έλειψε να μας κάνει να ξεχάσουμε μία μικρή αλλά απολαυστική λεπτομέρεια: το πανέξυπνο πόστερ της ταινίας, στημένο στη λογική μιας προπαγανδιστικής αφίσας της Βορείου Κορέας. Ο ορισμός της τρολιάς!
10. Χάρτες για τα Αστέρια (Maps to the Stars)
του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ
Πέραν της χλιαρής υποδοχής της στις Κάννες και των μάλλον γνώριμων πυρών που εξαπολύει στα άδυτα του χολιγουντιανού σύμπαντος, η τελευταία ταινία του Κρόνενμπεργκ διαθέτει ένα μπάνερ-πόστερ που αποτυπώνει εύληπτα τα όσα πραγματεύεται, στριμώχνοντας τους πρωταγωνιστές της στο πίσω μέρος της θρυλικής πινακίδας που κοσμεί τους λόφους που αγκαλιάζουν τη Μέκκα του κινηματογράφου.
11. Άντρες, Γυναίκες & Παιδιά (Men, Women & Children)
του Τζέισον Ράιτμαν
Ο σκηνοθέτης του «Juno» και του «Ραντεβού στον Αέρα» στρέφεται στα χωράφια του κοινωνικού δράματος για να αναδείξει μέσα από την καθημερινότητα μιας ομάδας εφήβων και των γονιών τους, την καταλυτική επίδραση που ασκούν το διαδίκτυο και τα social media στο σύγχρονο τρόπο ζωής. Ένα καταφανώς προβοκατόρικο tagline («Ανακάλυψε πόσο λίγα γνωρίζεις για τους ανθρώπους που ξέρεις»), ένα στριμωγμένο ζευγάρι στη κέντρο και ένα πολύχρωμο πλήθος που ομογενοποιείται έξυπνα από την αυτιστική προσήλωση στην οθόνη του κινητού, συναπαρτίζουν μία από τις πιο ευρηματικές συνθέσεις σε ό,τι αφορά τις αφίσες της χρονιάς που φεύγει.
12. Nightcrawler
του Νταν Γκιλρόι
Θέτοντας συνεχώς ερμηνευτικά στοιχήματα με τον εαυτό του, ο Τζέικ Τζίλενχαλ έχει υποχρεώσει τα βλέμματα του κινηματογραφικού κόσμου να στρέφονται προς κάθε νέα του δουλειά. Στο «Nightcrawler» υποδύεται τον συναισθηματικά ασταθή, αυτόκλητο δημοσιογράφο ο οποίος παίρνει μια κάμερα και κυνηγά αιματηρές αποκλειστικότητες στους δρόμους του Λος Άντζελες.
Αυτονόητα λοιπόν, η φιγούρα του δεσπόζει στο παραπάνω πόστερ το οποίο παραπέμπει ανοιχτά σε φωτογραφία από φτηνιάρικο, pulp περιοδικό, αφήνοντας έτσι τις απαραίτητες υπόνοιες για το ποιόν του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα.
13. Ο Καθρέφτης της Κολάσεως (Oculus)
του Μάικ Φλάναγκαν
Η όποια απογοήτευση μπροστά σε ακόμα μία χαμένη ευκαιρία για το πολύπαθο είδος του υπερφυσικού τρόμου δεν αφαιρεί κάτι από την αφίσα του «Oculus», η οποία οπτικοποιεί κατά κυριολεξία με ένα προσεγμένο εφέ το tagline που τη συνοδεύει, αλλά και το (διαβολικό) πνεύμα της ταινίας.
14. Palo Alto
της Τζία Κόπολα
Σε ένα από τα πόστερ που κυκλοφόρησαν για το σκηνοθετικό βάπτισμα του πυρός ενός ακόμα μέλους της οικογένειας Κόπολα, οι δύο νεαροί πρωταγωνιστές, Έμα Ρόμπερτς και Τζακ Κίλμερ, καδράρονται με προοπτική στην οποία επικρατεί η ανισορροπία και η σύγχυση, καταστάσεις αντίστοιχες με εκείνες που χαρακτηρίζουν τον συναισθηματικό κόσμο των ηρώων τους.
15. The One I Love
του Τσάρλι ΜακΝτάουελ
Όσοι το είδαν στο περυσινό Σάντανς διαβεβαιώνουν πως πρόκειται για πολλά περισσότερα από μία δραμεντί γύρω από έναν προβληματικό γάμο. Από τη μεριά της, η εκπληκτικά σκιτσαρισμένη αφίσα μας φέρνει σε άβολη αντιπαραβολή με το μισοβυθισμένο πρωταγωνιστικό ζευγάρι των Ελίζαμπεθ Μος και Μαρκ Ντιπλάς (και φυσικά τις αντανακλάσεις τους). Η σχεδόν απόκοσμη ισορροπία της εικόνας και η αινιγματική έκφραση των δύο ηθοποιών μοιάζουν να διασφαλίζουν πως είναι αδύνατο να μαντέψεις εκ προοιμίου τον υφολογικό χάρτη του «The One I Love».
16. Ξενοδοχείο Grand Budapest (The Grand Budapest Hotel)
του Γουές Άντερσον
Ο Γουές Άντερσον στήνει ακόμα ένα ευφάνταστο και πολύχρωμο σύμπαν το οποίο σφύζει από τη γνώριμη σβελτάδα και ένα εξίσου γνώριμο all-star-cast. Και τι καλύτερη πρόσκληση για το περίφημο «Ξενοδοχείο Grand Budapest» το οποίο απέσπασε βραβείο σκηνοθεσίας στην περυσινή Μπερλινάλε, από αυτή που το παρουσιάζει παραπάνω σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια;
17. The Hunger Games: Επανάσταση Μέρος Ι (The Hunger Games: Mockingjay Part I)
του Φράνσις Λόρενς
Το πρώτο μέρος του καταληκτικού κεφαλαίου των κινηματογραφικών «Αγώνων Πείνας» μας συστήθηκε με μία σειρά από λιγότερο ή περισσότερο ενδιαφέροντα πόστερ. Από αυτά πάντως, αίσθηση προκάλεσαν τα character posters που απεικονίζουν μονομάχους από τις διάφορες περιοχές της Πάνεμ. Φιγούρες που παραπέμπουν διασχιστικά τόσο σε σοβιετικής αισθητικής αφίσες, όσο και σε διαφημιστικές καταχωρήσεις της Benetton ή της Levi’s.
18. Κάτω από το Δέρμα (Under the Skin)
του Τζόναθαν Γκλέιζερ
Για χάρη της μυσταγωγικής σπουδής του Γκλέιζερ πάνω στη σχέση θηρευτή και θηράματος, καθώς επίσης στην συναισθηματική διάσταση της ανθρώπινης υπόστασης, φιλοτεχνήθηκαν επίσημα ή ανεπίσημα δεκάδες αφίσες. Ανάμεσα σε μερικές αληθινά ευρηματικές, ξεχωρίζει εκείνη που σχεδίασε ο Κέλερχαουζ (τον συναντήσαμε πιο πάνω και στο «Gone Girl»), η οποία επικεντρώνεται στο άναρχα πολύχρωμο, στραγγισμένο από έκφραση πορτρέτο της Σκάρλετ Γιόχανσον, το οποίο πλημμυρίζεται από σκοτάδι και διάσπαρτες φωτεινές πινελιές ως μία ευθεία παραπομπή στην αχαρτογράφητη βαθύτερη φύση και μυστηριώδη προέλευση της εξωγήινης ηρωίδας.
19. Whiplash
του Ντάμιεν Σαζέλ
Η βραζιλιάνικη εκδοχή της αφίσας του «Whiplash» αφήνει μίλια πίσω της την αντίστοιχη επίσημη, καθώς βάζει τον πρωταγωνιστή Μάιλς Τέλερ να στέκει στην άκρη μιας τεράστιας μπακέτας, με τον ίδιο τρόπο που ο ήρωάς του, ένας φιλόδοξος ντράμερ, ακροβατεί φτάνοντας στα όριά του λόγω του ακραία χειριστικού δασκάλου του. Δε θα μπορούσε να αποτυπωθεί καλύτερα το πνεύμα αυτού του καταιγιστικού σκηνοθετικού ντεμπούτου.
20. Winter Sleep
του Νούρι Μπίλγκε Τζεϊλάν
Ο τελευταίος Χρυσός Φοίνικας, η βραδυφλεγής δημιουργία του Τζεϊλάν που εκτυλίσσεται στην Καππαδοκία, κοσμήθηκε από ένα υπέροχο πόστερ δια χειρός ενός μετρ του είδους, του Ντρου Στρούζαν. Αναμειγνύοντας περίτεχνα την αίσθηση ενός ζωγραφικού πίνακα με τη φωτογραφία, ο Στρούζαν αιχμαλωτίζει την πλούσια παλέτα της σιωπηρής αλληλεπίδρασης ενός ζευγαριού σε κρίση, με φόντο το παγερό τοπίο.
(Plus η viral επιλογή)
Sin City: Η Κυρία Θέλει Φόνο (Sin City: A Dame to Kill For)
των Φρανκ Μίλερ και Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ
Η συνέχεια του πρώτου «Sin City» υπήρξε κατά γενική ομολογία ένα ενοχλητικά αφελές και πρόχειρο εγχείρημα. Αν υπάρχει, ωστόσο, έστω και ένας λόγος να τη θυμόμαστε, αυτός είναι το περίφημο πια character poster της Εύα Γκριν, το οποίο είχε «κοπεί» ως ακατάλληλο στις ΗΠΑ, λόγω του πληθωρικού στήθους της Γαλλίδας σταρ που διαγράφεται εμφανώς στο διάφανο φόρεμα.
Δείτε περισσότερα από την ανασκόπηση του 2014:
Τα καλύτερα σάουντρακ της χρονιάς
