Μετά από τόσες και τόσες λίστες ανασκόπησης (δείτε τις όλες στο τέλος της σελίδας), φτάσαμε και στην βασικότερη όλων: αυτήν με τις καλύτερες λίστες της χρονιάς. Αυτή είναι η δεύτερη, και τελευταία, φουρνιά των 25 ταινιών, σε τυχαία σειρά, που αγάπησαν και ξεχώρισαν όλοι οι συντάκτες του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ.
ZERO DARK THIRTY της Κάθριν Μπίγκελοου
Τέσσερα χρόνια μετά τον οσκαρικό θρίαμβο του «The Hurt Locker», η Κάθριν Μπίγκελοου μετατρέπει τον δεκαετή αγώνα εντοπισμού και εξόντωσης του Οσάμα Μπιν Λάντεν σε ένα αγωνιώδες θρίλερ που αφήνει αρκετά αναπάντητα ερωτήματα ως προς τις προθέσεις και τις απόψεις του και ήταν μακράν η πιο αμφιλεγόμενη συμμετοχή στα περσινά Όσκαρ, αντικείμενο έντονων αντιπαραθέσεων και αποδέκτης πάμπολλων επικρίσεων.
ΛΟΡΕΝΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ (Laurence Anyways) του Ξαβιέ Ντολάν
Στον Καναδά του τέλους της δεκαετίας του 80, ένας άνδρας και μια γυναίκα ζουν μαζί και αγαπιούνται τρελά. Εκείνος λέγεται Λόρενς, εκείνη Φρεντ. Την ευτυχία τους θα κλονίσει μια ανακοίνωση-βόμβα του Λόρενς: εδώ και χρόνια νιώθει εγκλωβισμένος στην αντρική του εμφάνιση. Δεν θέλει να κάνει αλλαγή φύλου, ούτε είναι ομοφυλόφιλος, αλλά διεκδικεί το δικαίωμα να ντύνεται γυναίκα απο δω και πέρα. Ο Ξαβιέ Ντολάν αποδεικνύει ότι είναι κάτι παραπάνω από ένα εντυπωσιακό ποπ πυροτέχνημα, υπογράφοντας ένα εμπνευσμένο και συναρπαστικό χρονικό ωρίμανσης και μεταμόρφωσης.
PACIFIC RIM του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο
Το μέλλον της ανθρωπότητας είναι σε απελπιστική κατάσταση εξαιτίας των επιθέσεων από τεράστια τέρατα που αναδύθηκαν από ένα σχίσμα στον Ειρηνικό Ωκεανό, και η μόνη ελπίδα μας έγκειται στις προσπάθειες γιγαντιαίων ρομπότ και των πιλότων τους. Τίποτα παραπάνω από μια απενεχοποιημένη ταινία φαντασίας και δράσης, αλλά τόσο, μα τόσο χορταστική σαν ιστορία και εκτέλεση.
Βέβαια, όσοι περίμεναν κάτι περισσότερο από τον Ντελ Τόρο, απογοητεύτηκαν, και η ταινία δίχασε όσο λίγες φέτος, ακόμη και εμάς. Και ναι, πριν πείτε κάτι, η ταινία ψηφίστηκε ταυτόχρονα και ανάμεσα στις καλύτερες ταινίες αλλά και τις απογοητεύσεις της χρονιάς – το απρόοπτο της ψηφοφορίας από ομάδα με πολυσυλλεκτικά γούστα και αντιδράσεις!
Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΑΝΤΕΛ (ΚΕΦΑΛΑΙΑ 1&2) (La Vie d'Adèle (Chapitres 1 & 2) του Αμπντελατίφ Κεσίς
Στην (συνηθισμένη για τα δεδομένα του Κεσίς) διάρκεια των τριών ωρών της ταινίας, η 15χρονη Αντέλ επιβιώνει στο λύκειο, ανακαλύπτει ότι της αρέσουν οι γυναίκες, ερωτεύεται μία, κάνει σχέση μαζί της, αποφοιτά, πιάνει δουλειά, ενηλικιώνεται. Μικρή, όμορφη, αστεία και σπαρακτική, «Η Ζωή της Αντέλ» πάνω απ'όλα πυροδοτεί έναν διάλογο στον οποίο ο θεατής καλείται να πάρει θέση.
ΠΡΙΝ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ (Before Midnight) του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ
Εννιά χρόνια μετά, ξανασυναντάμε τον Τζέσι και την Σελίν, παντρεμένους πια και σε διακοπές στην Ελλάδα με τις δύο τους κόρες. Οι κουβέντες τους, αναμενόμενα, στρέφονται στη φθορά του χρόνου και της καθημερινότητας, και τον συμβιβασμό των ονείρων και των σχεδίων στην πραγματική ζωή. Το «Πριν τα Μεσάνυχτα» είναι η ταινία της (ας την πούμε) ωριμότητάς μας. Επώδυνη όσο και λυτρωτική, αστεία, απέραντα συγκινητική και λουσμένη στο υπέροχο ελληνικό φως.
ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ (Tabu) του Μιγκέλ Γκόμεζ
Η δύστροπη, γηραιά κυρία Αουρόρα ταλαιπωρεί τους δύο μοναδικούς ανθρώπους που προσπαθούν να τη βοηθήσουν. Καθώς η εύθραυστη υγεία της ηλικιωμένης γυναίκας επιδεινώνεται διαρκώς, το φαινομενικά συμβατικό αυτό οικιακό δράμα (απ' όπου, όμως, δεν απουσιάζει το λεπτό χιούμορ), που εκτυλίσσεται στο παρόν, θα δώσει τη θέση του σε ένα ονειρικό ταξίδι στη Μοζαμβίκη της δεκαετίας του 60.
Ένα ασπρόμαυρο σινεφίλ πείραμα που αποζημιώνει αισθητικά και συναισθηματικά, ο «Χαμένος Παράδεισος» αποτελεί μία πιο εκλεπτυσμένη και σοφιστικέ εκδοχή του προπέρσινου «The Artist» και, ταυτόχρονα, μια από τις πιο πρωτότυπες ταινίες που είδαμε το 2013.
ΘΛΙΜΜΕΝΗ ΤΖΑΣΜΙΝ (Blue Jasmine) του Γούντι Άλεν
Η Τζάσμιν, που κάποτε γευόταν πλούτη και πολυτέλεια ως κακομαθημένη σύζυγος ενός χρηματιστή, έχει καταλήξει μόνη και απένταρη μετά τον εγκλεισμό του άντρα της για οικονομικές απάτες. Κάτι που δεν την εμποδίζει, ωστόσο, να ταξιδέψει πρώτη θέση με τα πανάκριβα μπαγκάζια της από τη Νέα Υόρκη στο Σαν Φρανσίσκο, ζητώντας καταφύγιο στο φτωχικό διαμέρισμα της αδερφής της, Τζίντζερ. Θριαμβική επιστροφή του Γούντι Άλεν στο ψυχογραφικό δράμα και από τις κορυφαίες ταινίες της χρονιάς, με μια ηλεκτρισμένη κεντρική ερμηνεία από την Κέιτ Μπλάνσετ.
GRAVITY του Αλφόνσο Κουαρόν
Μία ιατρική μηχανικός (Σάντρα Μπούλοκ) βρίσκεται στο πρώτο της διαστημικό ταξίδι, συνοδευόμενη από τον βετεράνο αστροναύτη Ματ Κοβάλσκι (Τζορτζ Κλούνεϊ), στο τιμόνι της τελευταίας του πτήσης, πριν τη συνταξιοδότηση. Ένα ατύχημα, όμως, καταστρέφει τον διαστημικό σταθμό και αφήνει τους δύο αστροναύτες να αιωρούνται στο διάστημα…
Πέρα από κάποιες υπερβολικά επεξηγηματικές και αφελείς διαλογικές σκηνές, η ταινία λειτουργεί εξαίσια σαν περιπέτεια φαντασίας και αγωνίας, με μια πρωτόγνωρη σε δημιουργικότητα χρήση του τρισδιάστατου φορμάτ. Ό,τι πιο εντυπωσιακό και ατόφια κινηματογραφικό σε επίπεδο θεάματος είδαμε φέτος.
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΦΟΥΣ (Beyond the Hills) του Κριστιάν Μουντζίου
Η Βοϊτσίτα και η Αλίνα μεγάλωσαν μαζί σε ένα ορφανοτροφείο και στάθηκαν η μία για την άλλη η μοναδική οικογένεια που είχαν ποτέ. Οι δρόμοι τους θα χωρίσουν όταν η Αλίνα θα μεταναστεύσει στη Γερμανία προκειμένου να βρει δουλειά, ενώ η Βοϊτσίτα θα καταφύγει σε ένα απομονωμένο ορθόδοξο μοναστήρι όπου θα γίνει καλόγρια. Όταν η Αλίνα επιστρέφει στη Ρουμανία για να πάρει μαζί της τη Βοϊτσίτα, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη νεοαποκτηθείσα πίστη της φίλης της αλλά και τη δυσπιστία των υπόλοιπων μοναχών.
Μια απίστευτη αληθινή ιστορία δίνει στον σκηνοθέτη Κριστιάν Μουντζίου την αφορμή για μια ακόμα συγκλονιστική κατάδυση στους δαιδάλους της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
ΟΛΑ ΧΑΘΗΚΑΝ (All is Lost) του Τζ.Σ.Τσάντορ
Ένας ιστιοπλόος μεγάλης ηλικίας, αλλά εξαιρετικής φυσικής κατάστασης κάνει ένα μοναχικό ιστιοπλοϊκό ταξίδι όταν ξαφνικά το σκάφος του αντιμετωπίζει προβλήματα. Το μόνο που μένει είναι ένας άνθρωπος που πρέπει να επιβιώσει, μόνος απέναντι στη φύση.
Δυνατές εικόνες, σωστός ρυθμός και ένας εκπληκτικός Ρόμπερτ Ρέντφορντ, που ενεργοποιεί μισό αιώνα κινηματογραφικής εμπειρίας για να ερμηνεύσει με τρόπο καθηλωτικό τον χαρακτήρα του.
ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ (Le Passe) του Ασγκάρ Φαραντί
Ένας Ιρανός έρχεται στο Παρίσι για να κανονίσει τις τελευταίες λεπτομέρειες του διαζύγιού του. Η πρώην γυναίκα του (η Μπερενίζ Μπεζό του «The Artist») ζει τώρα με έναν άλλο άνδρα (ο Ταχάρ Ραχίμ του «Ένας Προφήτης»), περιμένει το παιδί του, έχει όμως τεράστια προβλήματα με τα δύο δικά της παιδιά, κυρίως με την κόρη της, η οποία δεν σταματά λεπτό να την κατηγορεί για τις επιλογές της.
Ο βραβευμένος με Όσκαρ Ασγκάρ Φαραντί γυρνά για πρώτη φορά ταινία εκτός της χώρας του και καταφέρνει και πάλι να συγκινήσει.
12 ΧΡΟΝΙΑ ΣΚΛΑΒΟΣ (12 Years a Slave) του Στιβ ΜακΚουίν
Ο Σόλομον Νόρθαπ, έγχρωμος και καλλιεργημένος πολίτης της Νέας Υόρκης, ζούσε ελεύθερος με την οικογένειά του μέχρι που, το 1841, απήχθη από λευκούς δουλεμπόρους και πουλήθηκε σε δύο διαδοχικά αφεντικά, ζώντας την σκλαβιά και την κακομεταχείριση από πρώτο χέρι και σε ένα διάστημα αρκετών ετών.
Γύρω από τον καρτερικό πρωταγωνιστή του (ο οποίος ευτύχησε στην εσωτερική και πολύ εκφραστική ερμηνεία του Τσιουετέλ Ετζιοφόρ), ο σκηνοθέτης στήνει με εγκράτεια και διαυγή ματιά ένα ολόκληρο θέατρο της βίας, του παραλόγου και της πλήρους ηθικής κατάπτωσης, τόσο ανάμεσα στους θύτες όσο και μεταξύ των θυμάτων, όπου όλοι γίνονται συνένοχοι σε έναν ατέλειωτο και βάρβαρο μηχανισμό καταστολής, και όλοι συμπεριφέρονται και λειτουργούν εν γνώσει του.
Ο ΛΥΚΟΣ ΤΗΣ WALL STREET (The Wolf of Wall Street) του Μάρτιν Σκορσέζε
Στηριγμένος στα διόλου απολογητικά απομνημονεύματα του Τζόρνταν Μπέλφορτ, ενός δαιμόνιου αλλά και επιρρεπή στην ξέφρενη ζωή εκατομμυριούχου χρηματιστή, ο «Λύκος» περιγράφει την αστραπιαία άνοδο και βίαιη πτώση του μέσα στο αδίστακτο πολιτικο-οικονομικό τοπίο που επικρατούσε στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά την διάρκεια των τελών της δεκαετίας του '80, μια πορεία η οποία τον καταλήγει από το πολυτελές γραφείο και την αχανή έπαυλή του σε ένα κελί φυλακής, όπου θα βρεθεί κλεισμένος με την κατηγορία της απάτης και του ξεπλύματος χρημάτων.
Τρίωρης διάρκειας και σε κατάσταση διαρκούς ταχυπαλμίας, η σαρωτική εξτραβαγκάντσα του Μάρτιν Σκορσέζε αναδεικνύεται, μέσα από τις μεγαλειώδεις στιγμές και τις πάμπολλες αμετροέπειές της, σε μια από τις πιο ατίθασες ταινίες της καριέρας του.
Δείτε εδώ το α' μέρος της λίστας των καλύτερων ταινιών της χρονιάς.
Για το τελικό τοπ 10 μας, όπως το ψήφισαν οι συντάκτες του περιοδικού, αναζητήστε το νέο τεύχος του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ (διαβάστε περισσότερα εδώ) – το περιοδικό κυκλοφορεί ήδη στα περίπτερα, στα βιβλιοπωλεία Ιανός, Πολιτεία και Πρωτοπορία, και στον κινηματογράφο Δαναό.
Περισσότερα από την ανασκόπηση του cinemag.gr για το 2013:
Οι τηλεοπτικές σειρές της χρονιάς
