ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΡΚΟ ΦΡΑΓΚΟ
Ο Τζακ Γουάιτ από τους White Stripes και η Αλίσια Κιζ από την κυρίαρχη κορπορατίβα της αμερικανικής σόουλ ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα τραγούδι, γραμμένο από τον πρώτο για τις ανάγκες του νέου Τζέιμς Μποντ, του εικοστού δεύτερου στην ιστορία και δεύτερου για τον Ντάνιελ Κρεγκ μετά τον θρίαμβο του «Casino Royale». Ο Τζακ λύνει το παπιγιόν του, η Αλίσια φοράει μια χυτή βραδυνή τουαλέτα, οι δυο τους πάνε στην έρημο, ο πρώτος πιάνει την κιθάρα, η δεύτερη κάθεται στο πιάνο της και μαζί ερμηνεύουν, στο πρώτο ντουέτο στην ιστορία των ταινιών Μποντ, ένα κομμάτι που όσο και αν προσπαθείς δεν μπορείς να βρεις τη μελωδία, δεν μπορείς πουθενά να εντοπίσεις την «ψίχα» του. Αντίθετα, το μόνο που ακούς είναι ένα βεβιασμένο κιθαριστικό μπαράζ από πολλά ροκ ριφ του Γουάιτ που τα «ξαμολάει» σαν παραπέτασμα για να δώσει τον απαραίτητο δραματικό τόνο που πρέπει να έχουν όλα τα τραγούδια του υπερήρωα. Στην προσπάθειά της να εκμοντερνίσει την ηχητική υπόκρουση των ταινιών, η παραγωγή προκρίνει μια στιβαρή, θορυβώδη λύση που προτείνει ο Γουάιτ σε hard rock πλαίσιο και ομογενοποιημένους φωνητικούς ρόλους, ανάμεσα στους δυο τους. Πραγματικά δεν καταλαβαίνεις πού σταματάει ο ένας από τους δύο και πού ξεκινάει ο άλλος: ο Γουάιτ περιφέρει την έρρινη πληθωρική ροκ προκλητικότητά του (οικεία από τους Stripes) σε ένα πηγάδι από «ζόρικα» στιχάκια και η Κιζ απορροφιέται μέσα στον πολυδαίδαλο συνθετικό χαμό και ξεχνάει όχι μόνο τι θα πει σόουλ αλλά και τι θα πει αξιοπρεπής γυναικεία ερμηνεία. Εντελώς γειωμένο, καθόλου ατμοσφαιρικό, τραχύ εκεί που δεν χρειάζεται και μπανάλ, το «Αnother Way To Die» είναι ίσως το πιο «ανώδυνα επικίνδυνο» τραγούδι του Μποντ ως σήμερα, ακόμα πιο στριμμένο κι από το προ διετίας αμήχανο «Υou Know My Νame» του Κρις Κόρνελ για το «Casino Royale».
