Η Ιστορία της περίτεχνο ψηφιδωτό. Η σαγήνη της έχει κάτι από την αύρα του Βοσπόρου και κάτι από τις μόδες που έρχονται απ’ τη Δύση. Μέσα από αυτόν το γοητευτικό μετεωρισμό, η Κωνσταντινούπολη ξυπνά συλλογικές μνήμες σα να μη θέλει και η ίδια να ξεχαστούν τα συστατικά που την κάνουν τόσο ξεχωριστή.
Λέγεται “Do Not Forget Me – Istanbul” και είναι μια σύνθεση από έξι ταινίες μικρού μήκους, καθεμιά με τη ματιά ενός διαφορετικού σκηνοθέτη από τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή. Ανάμεσά τους ο δικός μας Στέργιος Νιζίρης (“Είναι ο Θεός μάγειρας;”), αλλά και ο βραβευμένος με Χρυσή Σφαίρα και υποψήφιος για Όσκαρ Παλαιστίνιος Χανί Αμπού Ασάντ.
Η ιδέα γεννήθηκε τυχαία όταν ο Τούρκος σκηνογράφος Χουσεїν Καράμπεϊ, καλεσμένος πριν από δύο χρόνια στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, συνάντησε το συγγραφέα και σεναριογράφο Πέτρο Μάρκαρη. Ανακαλύπτοντας επάνω στη συζήτηση ότι υπήρξαν ένοικοι του ίδιου διαμερίσματος στην Κωνσταντινούπολη με 40 χρόνια διαφορά, η συγκίνηση μετουσιώθηκε δημιουργικά σε μια κινηματογραφική προβολή των στιγμών της πόλης, γράφει στο εισαγωγικό σημείωμά του για το πρότζεκτ ο ίδιος ο Καράμπεϊ.
Και δεν κράτησαν για πολύ την ιδέα για τον εαυτό τους. Η Αϊντα Μπέγκιτς από τη Βοσνία, ο Σέρβος Στέφαν Αρσενίγεβιτς, ο Στέργιος Νιζίρης, ο βραβευμένος Ασάντ (“Paradise Now”), ο αμερικανικής καταγωγής Έρικ Ναζαριάν κι ο επίσης Παλαιστίνιος Ομάρ Σαρκάουι ενσωματώθηκαν στο πολύπτυχο. Κοινός παρονομαστής η Πόλη και οι μνήμες της που ξεπερνούν τα σύνορά της. Κάθε ταινία θα συνεισφέρει στο όλο, όπως ακριβώς οι μετακινήσεις πληθυσμών έχουν συμβάλει και στη σημερινή δυναμική της πόλης: Από την εποχή που η πόλη υπήρξε μάρτυρας της ανόδου και της πτώσης αυτοκρατοριών, μέχρι και σήμερα που εξακολουθεί να είναι μια πόλη με κινητικότητα.
Το σήμερα και το χθες μπερδεύονται στις ιστορίες των ηρώων: Έτσι και οι αναμνήσεις του Αρμενάκ που ψάχνει στο Πέρα το παλιό μαγαζί μουσικών οργάνων του παππού του θα συναντηθούν στο παζάρι με την ιστορία του Μάρκο: χαμένου από τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας θα ξανασυνδεθεί με το παρεθόν του πάνω από τους πάγκους των μικροπωλητών. Η αρνητική εντύπωση του Βαγγέλη για μια «εχθρική πόλη» θα αλλάξει μέσα από μια ατυχία, ενώ η Μάρθα θα ξεπεράσει τους φόβους της όταν βρεθεί μόνη στις συνοικίες που απέφευγε πάντα.
Tα γυρίσματα θα ξεκινήσουν μέσα στον Ιούλιο, ενώ Οργανισμός για την ανάδειξη της Κωνσταντινούπολης σε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης του 2010 καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων παραγωγής.
Α.Ν
