Η Πανσιόν
O δημοφιλής στο γαλλικό κοινό Κεβ Άνταμς πρωταγωνιστεί σε μια φαρσοκωμωδία της σειράς που ξεμένει από αστεία για την τρίτη ηλικία πολύ νωρίς.
O δημοφιλής στο γαλλικό κοινό Κεβ Άνταμς πρωταγωνιστεί σε μια φαρσοκωμωδία της σειράς που ξεμένει από αστεία για την τρίτη ηλικία πολύ νωρίς.
Ένα χωνευτήρι σινεφιλικών αναφορών, ένα παιχνίδι ταυτοτήτων, μια αποκαλυπτική πρωταγωνίστρια κι ένα θεόσταλτο (και θεόπνευστο;) μουσικό score από τον Γκάμπριελ Γιάρεντ συνθέτουν ένα σκηνοθετικό ντεμπούτο που, παρά τις ατέλειές του, αφήνει υποσχέσεις εφάμιλλες της εξαγγελίας της κεντρικής ηρωίδας: ίσως στο μέλλον να φέρει «τα πάνω κάτω στην Αθήνα» του ελληνικού σινεμά.
Ένας ριψοκίνδυνος συνδυασμός μακάβριας κωμωδίας, μηδενισμού και πολιτικού τρόμου γύρω από τις παρανοϊκές ιδέες ενός ιδιοκτήτη κρεματορίου στη γερμανοκρατούμενη Τσεχία που πιστεύει ότι είναι ο εντεταλμένος του Θεού για να εξαγνίσει τον κόσμο από τη διαφθορά.
Με χάρμα οφθαλμών πρωταγωνίστριά του την Πενέλοπε Κρουζ, ένας από τους λίγους πραγματικά ενδιαφέροντες σκηνοθέτες του σύγχρονου ιταλικού σινεμά υπογράφει ένα αυτοβιογραφικό, εγκάρδιο και φαντασμαγορικό δράμα για το πώς ο ίδιος διεκδίκησε τη διαφορετικότητά του σε μια εποχή ανέτοιμη ακόμη να δεχτεί κάτι τέτοιο.
Άξια προσθήκη στο franchise, γεμάτη ευρήματα, ολίγη από μητρική αγωνία και διάθεση πλησιέστερη στον straightforward τρομο της πρώτης ταινίας, παρά στον μηδενισμό της οκάς του προ δεκαετίας ριμέικ. Πολύ ευχάριστη έκπληξη για τους φίλους του είδους και μάννα εξ ουρανού για τα multiplex – σχεδόν σε προκαλεί να τη δεις σε γεμάτη αίθουσα.