Η ιστορία μιας ομάδας παιδιών λίγο πριν την ενηλικίωση σε μια πόλη-χώρα-κόσμο, όπου η έννοια του μεγαλώματος είναι σύμφυτη με τη βία. Βία που για κάποια από τα παιδιά, όχι μόνο της ταινίας, αντίκειται ακόμα και στο ότι η ενηλικίωση αυτή θα προφτάσει να συμβεί.
Η παράλληλη αφήγηση της καθημερινότητας μιας 86χρονης και ενός 7χρονου Σαάμι στην αρκτική τούνδρα της Νορβηγίας. Ηθογραφικό ντοκιμαντέρ που μπορεί να μην συναρπάζει, αλλά φέρνει έναν πολυπόθητο αέρα διαφορετικής στάσης απέναντι στη ζωή και στην φύση.
Η Αθήνα της κρίσης, του COVID-19, των μέσων και των άκρων απλωμένη σε ένα νυχτερινό μωσαϊκό, σε ένα πραγματικό καθαρτήριο ψυχών εξορισμένων στην αιώνια παύση και σε μικρές «ιστορίες ακραίας αγάπης» που παρατίθενται όπως σχεδόν συνέβησαν δίπλα μας, χωρίς καμία αρχή και με ένα μόνο τέλος.
Μία σπαρταριστή ταινία για όλη την οικογένεια από τη θεότρελη ομάδα της «Ζουγκλοπαρέας» και της «Πριγκίπισσας Αλάνι».
Υπό στενή παρακολούθηση από την αστυνομία του σινεμά η Ελίζαμπεθ Μπανκς, μετά από αυτό το ξεχειλωμένο κινηματογραφικό meme, αυτό το ρεσιτάλ προχειρότητας και αρρυθμίας που φαντασιώνεται cult μεγαλεία.
