Ίσως η πιο αχρείαστη τριλογία στην ιστορία του σινεμά τρόμου, το «The Strangers» του Ρένι Χάρλιν, φτάνει στο τέλος της με μια προβλέψιμα κακή ταινία, η οποία πάντως είναι λιγότερο εξοργιστική από το προηγούμενο κεφάλαιο. Μακάρι να παραμείνει η τελευταία προσθήκη στο πολύπαθο αυτό franchise.
Ρητά τύπου «για να μαθαίνουν οι μικροί και να θυμούνται οι μεγαλύτεροι» αδικούν τη διαχρονική γοητεια των ηρώων του Τσακ Τζόουνς, που όταν συμπεριφέρονται στο πανί όπως τους έπλασε παραμένουν αλάνθαστη συνταγή οικογενειακής ψυχαγωγίας.
Η Ντόνια εργάζεται σε ένα κινέζικο εργοστάσιο παραγωγής fortune cookies και προσπαθεί να συμβιβαστεί με την ιδέα της ζωής και της οικογένειας που άφησε πίσω στο Αφγανιστάν.
Ο Ετιέν μεγαλώνει μόνος του την κόρη του Ρόζα. Όταν εκείνη φτάσει σε ηλικία που θα πρέπει πια να «πετάξει» μακριά από την οικογενειακή «φωλιά» λόγω σπουδών, ο Ετιέν θα βιώσει μια ετεροχρονισμένη κρίση εφηβικής/μέσης ηλικίας.
Πρώτο μέρος μιας prequel τριλογίας (!) που ετοιμάζει ο Ρένι Χάρλιν (!!).
