Μετά το εντυπωσιακό της ντεμπούτο με το ανορθόδοξο ντοκιμαντέρ «The Arbor» (2011) και μια εξίσου ξεχωριστή ταινία μυθοπλασίας χάρη στον «Εγωιστή Γίγαντα» (2013), μια από τις πιο ενδιαφέρουσες γυναικείες φωνές του ευρωπαϊκού σινεμά πασχίζει με ένα φεμινιστικό αγροτικό δράμα το οποίο όφειλε να έχει δουλέψει καλύτερα το σενάριό του.
Βραβευμένη για το σενάριο και την ανδρική ερμηνεία της στις περσινές Κάννες και φέρνοντας στο μυαλό ταινίες της ένδοξης δεκαετίας του '70 για το αμερικανικό σινεμά όπως ο «Ταξιτζής» του Μάρτιν Σκορσέζε και το «Hardcore» του Πολ Σρέιντερ, η νέα ταινία της Λιν Ράμσεϊ (την οποία είδαμε σε πανελλήνια πρώτη προβολή στις 23ες Νύχτες Πρεμιέρας, παρουσία της σκηνοθέτιδος) είναι ένα υπερβίαιο δραματικό θρίλερ το οποίο έχει ως σημαντικότερες αρετές του τη νευρώδη σκηνοθεσία και την ηλεκτρισμένη παρουσία του Χοακίν Φίνιξ.
Βασισμένο στην τεχνική του ροτοσκοπικού animation, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ιρανού Αλί Σουζαντέχ διαθέτει αδιαμφισβήτητες εικαστικές αρετές, μόνο που στην προσπάθεια να εκθέσει τα ταμπού της Ιρανικής κοινωνίας, ο δημιουργός του υποκύπτει σε κάποιες σεναριακές ευκολίες που αποδυναμώνουν το τελικό αποτέλεσμα.
Ο γνωστός ηθοποιός Στάνλεϊ Τούτσι επιδίδεται σε κινηματογραφικά μαθήματα ζωγραφικής και παρότι τα χρώματα της παλέτας του φαντάζουν ιδανικά, εντούτοις το ολοκληρωμένο αποτέλεσμα δείχνει να στερείται πειθούς, μοιάζοντας με μια επιτηδευμένα αντισυμβατική και τελικά ανέμπνευστη απομίμηση μαζικής παραγωγής.
Η Λιλιάν ήταν κάποτε η “Laura” μία τραγουδίστρια που πήρε μέρος το 1974 στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision και έχασε με μικρή διαφορά από τους ABBA. Σήμερα συσκευάζει φαγητό σε μια μικρή βιοτεχνία και τίποτα δεν θυμίζει την άλλοτε star. Μέχρι την ημέρα που θα γνωρίσει τον 20χρονο Ζαν που θα την πείσει να επιστρέψει στην σκηνή.
