Μια Σφαίρα στην Καρδιά
Περισσότερο από «χαμένη ταινία της Τζένη Καρέζη», μια ιδιάζουσα περίπτωση στην ούτως ή άλλως αταξινόμητη φιλμογραφία ενός πολύ ιδιαίτερου δημιουργού, ένα στυλιζαρισμένο υπαρξιακό δράμα με φόντο το greek summer των ‘60s.
Περισσότερο από «χαμένη ταινία της Τζένη Καρέζη», μια ιδιάζουσα περίπτωση στην ούτως ή άλλως αταξινόμητη φιλμογραφία ενός πολύ ιδιαίτερου δημιουργού, ένα στυλιζαρισμένο υπαρξιακό δράμα με φόντο το greek summer των ‘60s.
Πάνω στη συμβιωτική σχέση που δημιουργείται ανάμεσα σε μια νοσοκόμα και την ταραγμένη ψυχικά ηθοποιό που έχει για ασθενή της, ο Μπέργκμαν στήριξε το 1966 την πιο τολμηρή φορμαλιστικά δημιουργία του και συνάμα το αριστούργημά του-έναν αξεπέραστο σταθμό στην ιστορία του σινεμά.
Ο κορυφαίος ντοκιμαντερίστας Πατρίσιο Γκουσμάν κλείνει με ένα αμιγώς προσωπικό φιλμ μια σπάνιας σύλληψης τριλογία («Νοσταλγώντας το Φως», «Μαργαριταρένιο Κουμπί») ολοκληρώνοντας την μοναδική περιήγηση στη χώρα καταγωγής του, κατά την οποία ψηλάφησε μέσα από το ατάραχο φίλτρο της άχρονης Φύσης τις ανοιχτές πληγές που άφησε στη Χιλή η δικτατορία του Πινοσέτ. Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Καννών.
Η Άιλιν Άτκινς, η Τζούντι Ντεντς, η Τζόαν Πλοουράιτ και η Μάγκι Σμιθ μιλούν για τις ζωές τους τότε και τώρα, τις εμπειρίες τους στο θέατρο, στην τηλεόραση και το σινεμά και τις αναμνήσεις που έχουν από τότε που ήταν νέες μέχρι σήμερα, καθώς αναπολούν τα χρόνια που έζησαν με τη σοφία της ηλικίας τους.
Ο κινηματογραφιστής Μένιος Καραγιάννης επιχειρεί μια ιντριγκαδόρικη προσέγγιση αυτού που ονομάζουμε «τρέλα» μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, θέτοντας σε πρώτο πλάνο την καθοριστική εν προκειμένω έννοια του υποκειμενισμού.