Συνυφασμένη με την «υποχρεωτική ανάγνωση» για τη βελτίωση της αγγλικής στο φροντιστήριο, η Τζέιν Όστιν μοιάζει τελείως διαφορετική στην ταινία του Ανγκ Λι. Χαριτωμένη, ανάλαφρη, ενδιαφέρουσα και κάθε άλλο παρά βαρετή. Η συγγραφέας θα ήταν περήφανη…
Η εξυπνότερη και πιο εντυπωσιακή ταινία φαντασίας εδώ και πολλά, πολλά χρόνια; Αυτό και ακόμα περισσότερα. Όπως ακούγεται στο φιλμ: «Κανείς δεν μπορεί να σου περιγράψει το Matrix, θα πρέπει να το δεις ο ίδιος»
Είκοσι δύο χρόνια αφότου άφησε τη σφραγίδα του σε δύο ολόκληρες γενιές θεατών, ο Τζορτζ Λούκας επιστρέφει για να επαναλάβει το ίδιο. Αυτή τη φορά, όμως, η Δύναμη δεν είναι μαζί του.
Λίγη από τη ζεστασιά του Φορντ και αργοί ρυθμοί αλά Λεόνε, ως πρόσκληση σ’ έναν κόσμο που κανείς από αυτούς του δύο δεν θα εισερχόταν: Στον κόσμο της κομητείας του Μάντισον. Γύρω απ’ τις γέφυρές του γίναμε μάρτυρες της πιο ρομαντικής αλλά και της πιο καταδικασμένης ερωτικής σχέσης των τελευταίων δεκαετιών.
Για όσο διάστημα οι αίθουσες παραμείνουν κλειστές, το cinemagazine βρίσκει την ευκαιρία να επιστρέψει στο πολύτιμο αρχείο του Περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ. Ξεκινάμε με τις πρώτες κριτικές που δημοσιεύτηκαν ποτέ (τεύχος 9, Δεκέμβριος 1990). Τα συγκεκριμένα κείμενα υπογράφονταν συνολικά από τους Γιώργο Τζιώτζιο, Χρήστο Μήτση, Ρόμπυ Εκσιέλ και Γιώργο Κρασσακόπουλο, ενώ δεν υπήρχε ακόμη η βαθμολογία αστεράκια!
