Ο σταθερά αγαπητός Έντγκαρ Ράιτ («Shaun of the Dead», «Scott Pilgrim Vs. The World», «Baby Driver») διασκευάζει το ομότιτλο μυθιστόρημα του Ρίτσαρντ Μπάκμαν (ψευδώνυμο του Στίβεν Κινγκ) με τον Γκλεν Πάουελ στο ρόλο που είχε υποδυθεί ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, στην εκδοχή του 1987. Απολαυστική ταινία δράσης, δίχως όμως το κάτι παραπάνω που θα την έκανε να ξεχωρίσει.
Ως «ταινία-αφιέρωμα» στον Στέλιο Καζαντζίδη, αναπόφευκτα μυθολογεί τον ήρωα και γι'αυτό θα συγκινήσει όσους τον λάτρεψαν στον καιρό της ακμής του και όσους συνέχισαν να υποκλίνονται στην έκταση και στην εμβέλεια της φωνής του. Μεγάλα της ατού είναι μια φοβερά προσηλωμένη κεντρική ερμηνεία και, φυσικά, τα τραγούδια της.
Ένας υπερήρωας που σέβεται τον εαυτό του αποκτά μια παραπάνω διάσταση στο χαρτογραφημένο σύμπαν της Marvel, όταν κερδίζει μια solo ταινία για τα μάτια του και μόνο. Σειρά έχει αυτή τη φορά η Black Widow της Σκάρλετ Γιόχανσον. Μερικές φορές όμως, ο κανόνας για τα δεύτερα βιολιά που παίζουν καλύτερα σε μια ορχήστρα, απ’ ότι σε ένα solo κοντσέρτο, υπερισχύει των προθέσεων. Και εδώ κερδίζει ο κανόνας αυτός.
Ηλιόλουστα seventies, ξένοιαστη Καλιφόρνια, πρώτοι έρωτες, το γλυκόπικρο πέρασμα στην ενηλικίωση και πίσω από την κάμερα ο συναρπαστικός σκηνοθέτης της «Αόρατης Κλωστής» και του «The Master», να παραδίδει την πιο κεφάτη και παιχνιδιάρικη ταινία του. Τι καλύτερο να ευχηθεί κανείς για κινηματογραφικό ποδαρικό στο 2022;
60 χρόνια από την έκδοση του μυθιστορήματος και 45 χρόνια από την κυκλοφορία της ταινίας, η ταινία-σταθμός του Μίλος Φόρμαν «Η Φωλιά του Κούκου» κυκλοφορεί σε επανέκδοση σε νέα ψηφιακή κόπια
