Ναι μεν μετρημένη στιλιστικά και λιγότερο περιπετειώδης από παλιότερες δημιουργίες του, όμως η νέα ταινία του Μάικλ Μαν επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά τον σκηνοθέτη ως έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους ενός κλασικού σινεμά το οποίο χάνεται.
Ναι μεν μετρημένη στιλιστικά και λιγότερο περιπετειώδης από παλιότερες δημιουργίες του, όμως η νέα ταινία του Μάικλ Μαν επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά τον σκηνοθέτη ως έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους ενός κλασικού σινεμά το οποίο χάνεται.
Με νωπό ακόμα το σοκ από την άγρια δολοφονία της συζύγου του, ο Ρομάν Πολάνσκι μετουσίωσε τη θλίψη και την ιδιοφυΐα του στην «Chinatown», την κατά πολλούς κορυφαία δημιουργία του που σηματοδότησε τη μετάβαση του νουάρ στη νέα κινηματογραφική εποχή.
Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ κάνει το ντεμπούτο του στις ΗΠΑ και η Δάφνη Ντι Μωριέ βρίσκει μια σημαντική, μολονότι όχι άριστη, μεταγραφή του διάσημου βιβλίου της. Κλασική θερινή απόλαυση, πάντως.
Ξεχάστε τον χαριτωμένο φόρο τιμής στο σινεμά της Amblin. Το sequel του «Shazam» επιχειρεί να «μεγαλώσει», μα ξεκινά από το Μουσείο της Ακρόπολης και, μετά από μια διαδρομή γεμάτη στραβοτιμονιές, καταλήγει στον συνήθη προορισμό, δηλαδή στην τετριμμένη CGI κακοφωνία που, πλην φωτεινών εξαιρέσεων, μαστίζει την τρίτη πράξη των ταινιών του είδους.
