Η δίκαια Χρυσή Άρκτος του 69ου Φεστιβάλ Βερολίνου απονεμήθηκε σε μια αντισυμβατική ταινία που βρίθει ιδεών, παίρνει ρίσκα, συστήνει έναν πρωτοεμφανιζόμενο ηθοποιό-αποκάλυψη και ανήκει σε εκείνα ακριβώς τα φιλμ που δικαιολογούν με το παραπάνω τα μεγάλα βραβεία που κερδίζουν. Λίγες εβδομάδες μετά τις sold out πανελλήνιες πρώτες προβολές τους στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας, τα «Συνώνυμα» κυκλοφορούν επιτέλους στις αίθουσες.
Νεφελώδους προσανατολισμού και με επιλογές αμφιβόλου γούστου, το φιλμ σηματοδοτεί το καλλιτεχνικό ναδίρ του άλλοτε αγαπημένου παιδιού του φεστιβάλ των Καννών.
Το κρυφό αριστούργημα της καριέρας του Τσάπλιν εθεωρείτο για μεγάλο διάστημα ως η πιο αντιπαθής δημιουργία του και στην εποχή του είχε γνωρίσει γρήγορο εισπρακτικό και καλλιτεχνικό καταποντισμό. Ώρα, λοιπόν, για μια ριζική αναθεώρηση ή καλύτερα για μια καθυστερημένη αποκατάσταση της αξίας του, με αφορμή αυτή τη σημαντική επανέκδοση.
Τα δραματικά γεγονότα της τρομοκρατικής επίθεσης στο ξενοδοχείο Taj Mahal Palace της Βομβάης περιγράφονται σε ένα χαοτικό, αμήχανο και εντελώς άνισο στο σύνολό του θρίλερ.
Η Χρυσή Άρκτος του φετινού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου είναι μία ταινία που επιθυμεί να μιλήσει ανοιχτά για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα, αλλά περιέργως παραμένει επιδεικτικά κλειστή και ιδιότροπη.
