Ο βετεράνος Ρώσος σκηνοθέτης Αντρέι Κοντσαλόφσκι μας μεταφέρει στη Σοβιετική Ένωση του 1962 αφηγούμενος την αληθινή ιστορία μιας απεργιακής κινητοποίησης που πνίγηκε στο αίμα. Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Βενετίας του 2020.
Είκοσι δύο αγωνίστριες καταθέτουν αυτά που έζησαν από τη δεκαετία του 1930 έως το 1949. Παρεμβαίνουν οι ιστορικοί Τασούλα Βερβενιώτη και Λη Σαράφη. Το σενάριο και η σκηνοθεσία είναι του Λεωνίδα Βαρδαρού.
Η οδύσσεια ενός άπορου πατέρα στην σύγχρονη Σερβία για να κερδίσει ξανά την κηδεμονία των παιδιών του. Δραματικό road movie, που επικαλείται βασικά στοιχεία βαλκανικού νεορεαλισμού, αλλά και μια μονοδιάστατη συγκίνηση που αποκαλύπτει την δραματική του αδυναμία.
Γαλλικό ριμέικ του «Πού Πάω, Θέε μου» του Κέκο Ζαλόνε. Και στα δικά μας με τον Μάρκο Σεφερλή. Υ.Γ. Παίζει και ο Κριστιάν Κλαβιέ.
Η φετινή Χρυσή Άρκτος του Φεστιβάλ Βερολίνου μας μεταφέρει στα καταλανικά καλοκαίρια της Κάρλα Σιμόν (σκηνοθέτιδα του υπέροχου «Summer 1993»), αφήνοντας εκείνη τη γλυκόπικρη γεύση του εφήμερου για τις εποχές και τις παραδόσεις που χάνονται.
