1992. Τρία ανήλικα κορίτσια εξαφανίζονται κάτω από περίεργες συνθήκες, στον δρόμο τους για το σχολικό πάρτι, σε μια μικρή πόλη κοντά στη Βαλένθια της Ισπανίας. Αυτό που ακολουθεί είναι μια από τις χειρότερες αστυνομικές απόπειρες για τον εντοπισμό τους. Και μια από τις χειρότερες κινηματογραφικές αναπαραστάσεις επίσης.
1992. Τρία ανήλικα κορίτσια εξαφανίζονται κάτω από περίεργες συνθήκες, στον δρόμο τους για το σχολικό πάρτι, σε μια μικρή πόλη κοντά στη Βαλένθια της Ισπανίας. Αυτό που ακολουθεί είναι μια από τις χειρότερες αστυνομικές απόπειρες για τον εντοπισμό τους. Και μια από τις χειρότερες κινηματογραφικές αναπαραστάσεις επίσης.
Μαέστρος της ελκυστικά κινηματογραφημένης αποξένωσης, και των ανθρωπίνων Ζωνών του Λυκόφωτος μέσα στις οποίες ταυτότητες, πεπρωμένα, χαρακτηριστικά και ολόκληρες ζωές χάνονται για να μην βρεθούν τις περισσότερες φορές ποτέ ξανά, ο Μικελάντζελο Αντονιόνι πλάθει εδώ έναν σύνθετο και πανούργο ιστό ταινίας, ένα υπαρξιακό θρίλερ το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις θρυλικές δημιουργίες της δεκαετίας του ‘70.
‘Όταν η ταυτότητα ενός μυστικού πράκτορα της CIA αποκαλυφθεί, ο χρόνος θα αρχίσει να μετράει αντίστροφα για τον ίδιο και τον διερμηνέα του, που θα προσπαθήσουν να δραπετεύσουν από το Αφγανιστάν, την ώρα που οι ειδικές δυνάμεις της χώρας έχουν εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό τους.
Ο σκηνοθέτης των αγαπημένων του ελληνικού κοινού «Ιστοριών για Αγρίους» επιστρέφει με μια ενδιαφέρουσα κατάθεση σε ένα σχεδόν ξεχασμένο υπο-είδος, που έχει να δώσει κάτι πέρα από την εξιστόρηση της αστυνομικής διαδικασίας, έστω κι αν αποτελεί τελικά μια χαμένη ευκαιρία.
