Πρακτικά, μια ταινία Γκοστμπάστερς χρειάζεται αστεία και κυνήγι φαντασμάτων. Η «Αυτοκρατορία του Πάγου» υπολείπεται και στα δυο και παλεύει να αποζημιώσει με κατασκευαστική αρτιότητα και νοσταλγικές επικλήσεις στις ταινίες του παρελθόντος.
Πρακτικά, μια ταινία Γκοστμπάστερς χρειάζεται αστεία και κυνήγι φαντασμάτων. Η «Αυτοκρατορία του Πάγου» υπολείπεται και στα δυο και παλεύει να αποζημιώσει με κατασκευαστική αρτιότητα και νοσταλγικές επικλήσεις στις ταινίες του παρελθόντος.
Μια πολυβραβευμένη μικρή έκπληξη από τη Νότιο Αμερική διασχίζει τη μεγάλη οθόνη για να φτάσει στον ανθρώπινο Κεντρικό Σταθμό: την καρδιά. Επειδή οι απλοί άνθρωποι είναι συναρπαστικοί και η ζωή μοιάζει τόσο πολύ με road movie. Ο προορισμός είναι ανοιχτός και απολύτως προσωπικός.
Όπως και να τ΄ ονομάσεις δεν θα το αποδώσεις: το «Eraserhead» με αναγκάζει να ξανασκέφτομαι αυτή την παλιά, απλή και σοφή κινεζική φράση: Αντιστέκεται στις περιγραφές, ξεπερνάει τις κριτικές. Δεκαοχτώ χρόνια μετά την πρώτη προβολή του παραμένει ένα έργο τολμηρότατο, ειρωνικό, θρασύ, υποβλητικό, αινιγματικό… ένας φιλμκός μονόλιθος.
Ανακαλύπτοντας ξανά το χαμένο παράδεισο ή, αν θέλετε, την κινηματογραφική εικόνα.
