Όπως και να τ΄ ονομάσεις δεν θα το αποδώσεις: το «Eraserhead» με αναγκάζει να ξανασκέφτομαι αυτή την παλιά, απλή και σοφή κινεζική φράση: Αντιστέκεται στις περιγραφές, ξεπερνάει τις κριτικές. Δεκαοχτώ χρόνια μετά την πρώτη προβολή του παραμένει ένα έργο τολμηρότατο, ειρωνικό, θρασύ, υποβλητικό, αινιγματικό… ένας φιλμκός μονόλιθος.
Ανακαλύπτοντας ξανά το χαμένο παράδεισο ή, αν θέλετε, την κινηματογραφική εικόνα.
Η πρεμιέρα του Πίτερ Σέλερς – Επιθεωρητή Κλουζώ στο σινεμά μας, μια από τις πιο ευχάριστες ταινίες όλων των εποχών, ένας χολιγουντιανός θρίαμβος αποδραστικής ψυχαγωγίας.
Μετά τα «Παράσιτα» είναι σαφές πως οι Κορεάτες ήρθαν για να μείνουν στην απέναντι όχθη του Ειρηνικού. Κάποιοι απ' αυτούς, όπως ο Λι Άιζακ Τσουνγκ, κλείνουν 4 δεκαετίες στις ΗΠΑ και σερβίρουν γνήσια Americana μέσω μιας από τις πιο βραβευμένες και επαινεμένες ταινίες της προηγούμενης χρονιάς. 6 υποψηφιότητες για Όσκαρ και βραβείο Β' Γυναικείου για την Για-Τζαν Γιουν.
Ένας φιλήσυχος τραπεζίτης ανακαλύπτει πως είναι μέρος ενός βιντεοπαιχνιδιού. Μονάχα αυτη η πρόταση σε συνδυασμό με την ερώτηση «πώς θα ήταν μια ταινία βασισμένη σε ένα video game που δεν υπάρχει;», κάνουν το «Free Guy» την πιο ενδιαφέρουσα «game» ταινία.
