Η νέα ταινία του Νίκου Κορνήλιου, ενός από τους πιο ενδιαφέροντες δημιουργούς της εγχώριας κινηματογραφίας μας, είναι ένα ανορθόδοξο μουσικοχορευτικό φιλμ-εναγκαλισμός στη διαφορετικότητα και τη σημασία της κοινότητας. Πανελλήνια πρεμιέρα στο περσινό, 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας.
Με μια προβοκατόρικη τρικυμία εν κρανίω η σκηνοθέτης που γνωρίσαμε το 2016 με το πολλά υποσχόμενο «Raw» κατάφερε φέτος κάτι μοναδικό: να γίνει η κάτοχος του μάλλον χειρότερου Χρυσού Φοίνικα που απονεμήθηκε ποτέ.
Ο Τζο Κάρναχαν αλλάζει στιλ, ρυθμούς και διαθέσεις, όπως λέει το δημοφιλές pop άσμα, και αγγίζει το σκηνοθετικό του ναδίρ. Δυστυχώς ο σκηνοθέτης της υπαρξιστικής επιβίωσης του «The Grey» απέχει χιλιόμετρα.
Ρομαντικοποιημένη εκδοχή της ανέγερσης του Πύργου του Άιφελ, που περιγράφει ταυτόχρονα και μια υποθετική ερωτική ιστορία του επώνυμου πολιτικού μηχανικού. Τυπικά καλοφτιαγμένο δείγμα γαλλικής κινηματογραφικής ευρωστίας, που δεν καταφέρνει να ξεκολλήσει από την έλλειψη μεγάλης πνοής που το διέπει.
Το πρώτο από τα πολλά αριστουργήματα που θα ακολουθούσαν στην καριέρα του Λουί Μαλ είναι μια αβάσταχτα μελαγχολική αλλά γοητευτική μπαλάντα για όλους όσοι νιώθουν πως δεν ανήκουν πουθενά. Σε επανέκδοση.
