«Ορκίζομαι ως σκηνοθέτης να απέχω από το προσωπικό γούστο! Ορκίζομαι να απέχω από τη δημιουργία ενός “έργου”, καθώς θεωρώ το στιγμιαίο πιο σημαντικό από το σύνολο. Ο υπέρτατος σκοπός μου είναι να εκμαιεύσω την αλήθεια από τους χαρακτήρες και το χώρο μου. Ορκίζομαι να πράξω τα παραπάνω με όλα τα διαθέσιμα μέσα και με κόστος το όποιο καλό γούστο και τις όποιες αισθητικές απόψεις. Έτσι, δίνω τον δικό μου όρκο αγνότητας». Δόγμα 95
Ένας μεσόκοπος ηθοποιός και μια νιόπαντρη κοπέλα συναντιούνται στο Τόκιο. Χρυσή Αθηνά στο 9ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας.
Μοντέρνο, «σκληροπυρηνικά» εγκεφαλικό σινεμά της σχολής του '60, ένας από τους σημαντικούς πόλους της συνεργασίας του Τζόζεφ Λόουζι με τον Χάρολντ Πίντερ. Μια πραγματική άσκηση σινεφιλικότητας για φιλόδοξους λύτες.
Μια καταιγιστική περιπέτεια που υπογράφει ένας από τους πιο ταλαντούχους Γάλλους ηθοποιούς και σκηνοθέτες της γενιάς του, ο βραβευμένος στις Κάνες Ρόσντι Ζεμ.
Ο Ετιέν, ένας συχνά εκτός δουλειάς ηθοποιός, δουλεύει ως υπεύθυνος ενός θεατρικού εργαστηρίου σε μια φυλακή, όπου μαζεύει έναν ασυνήθιστο θίασο από κρατούμενους για να ανεβάσουν το διάσημο έργο του Σάμιουελ Μπέκετ, Περιμένοντας τον Γκοντό. Όταν του επιτραπεί να πάρει την ομάδα των κρατούμενων σε περιοδεία του έργου σε κανονικά θέατρα έξω από τη φυλακή, ο Ετιέν επιτέλους αισθάνεται ότι αυτή μπορεί να είναι η μεγάλη του ευκαιρία να πραγματοποιήσει το όνειρο του στη σκηνή και στη ζωή.
