The Disaster Artist
Το magnum opus του Τζέιμς Φράνκο (Χρυσή Σφαίρα Α’ Ανδρικού) για «την χειρότερη ταινία όλων των εποχών» είναι το απόλυτο must-see και μαζί μία από τις διασκεδαστικότερες και πιο «καμμένες» κινηματογραφικές εμπειρίες της χρονιάς.
Του Θεού η Χώρα
Από την πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ του Σάντανς, όπου κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Φράνσις Λι «God’s Own Country» («Του Θεού η Χώρα»), αναφέρεται ως μια τραχιά εκδοχή του «Brokeback Mountain» του Ανγκ Λι κι όχι άδικα. Μόνο που οι δυο ταινίες μοιράζονται κάτι πολύ βαθύτερο από την απεικόνιση του ομοφυλόφιλου έρωτα. Τα κοινά τους σύνορα ιχνηλατούν πάνω απ’ όλα τη γεωγραφία της καρδιάς.
Ο Επιβάτης
Ο Λίαμ Νίσον σώζει και τρένο, αφού μπλέκεται σε μια άνευ λόγου περίπλοκη υπόθεση, το κάνει όμως με το απαραίτητο κύρος (και τα κλισέ) που σύστησε εδώ και μια δεκαετία, ως ένα πρότυπο ακεραιότητας και ευαισθησίας.
Μαμάδες με Κακή Διαγωγή: Χριστούγεννα εκτός Ελέγχου
Μίλα Κούνις, Κάθριν Χαν και Κρίστεν Μπελ κάνουν τα Χριστούγεννα… άνω κάτω, σε μία κωμωδία χωρίς αναστολές!
Suburbicon
Ο Κλούνεϊ παίρνει ένα παλιό σενάριο των Κοέν για να στήσει ένα παλιομοδίτικο στην όψη crime drama εποχής, με γερές δόσεις μαύρου χιούμορ και δυνατό καστ. Το αποτέλεσμα είναι ψυχαγωγικό, με σαφείς πολιτικοκοινωνικές αναγωγές στο τότε και στο τώρα της Αμερικής, όμως χωλαίνει από το γεγονός ότι το «Suburbicon» απαρτίζεται επί της ουσίας από δύο διαφορετικές ταινίες, οι οποίες τρέχουν εν πολλοίς αυτόνομα, δίχως να πείθουν για την αναγκαιότητα να ενωθούν οργανικά.
