Zombi Child

Ένας από τους κορυφαίους Γάλλους σκηνοθέτες συνδέει ευρηματικά την κουλτούρα του βουντού, τη Ριάνα και την κριτική στην αποικιοκρατία σε μια εθιστική μυσταγωγία που λειτουργεί υποδόρια.

Συντάκτης: Ηλίας Δημόπουλος

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Αϊτή, 1962. Ένας άνδρας επιστρέφει από τους νεκρούς μόνο για να βρεθεί σκλάβος σε μια φυτεία ζαχαροκάλαμων. Μισό αιώνα μετά, σε ένα έγκριτο σχολείο του Παρισιού, η εγγονή του ομολογεί ένα παλιό οικογενειακό μυστικό στις νέες φίλες της, χωρίς να υπολογίζει τα όσα αδιανόητα πρόκειται να ακολουθήσουν.

«Ο φιλελευθερισμός επιζητά την επιβολή της ελευθερίας», ακούγεται νωρίς στο έργο θέτοντας το δισυπόστατο θεωρητικό υπόβαθρο του επικείμενου τρόμου. Ένας άνδρας γυρίζει πίσω από τους νεκρούς μόνο για να βρεθεί σκλάβος σε μια φυτεία ζαχαροκάλαμων. Μισό αιώνα μετά σε ένα έγκριτο σχολείο του Παρισιού, η εγγονή του ομολογεί ένα παλιό οικογενειακό μυστικό στις νέες φίλες της χωρίς να υπολογίζει όσα αδιανόητα πρόκειται να ακολουθήσουν.

Καλοχτισμένη αναστολή της δράσης και της απειλής που καραδοκεί, ωραίο καρπεντερικό σάουντρακ και κομψό στιλιζάρισμα στην εικόνα και τα ηχοτοπία, για ένα θρίλερ που χρησιμοποιεί πλεονεκτικά την χρονική διαίρεση της δράσης και κλείνει και το μάτι σινεφιλικά στο κλασικό «Περπάτησα Μ' Ένα Ζόμπι» του άγνωστου γίγαντα, Ζακ Τουρνέρ.