Shazam!

Η DC στην πιο κωμική στιγμή της λέει «Shazam!» και μεταμορφώνει έναν 15χρονο σε «σούπερμαν». Εφηβικά χαβαλεδιάρικο, αστείο και άνισο, με τον Ζάκαρι Λέβι σε «σούπερ» κέφια.

Συντάκτης: Πάνος Γκένας

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Μία από τις μεγαλύτερες διαφορές της Marvel σε σχέση με τη DC στο κινηματογραφικό πεδίο, είναι η λαμπερή, χρωματιστή κι ευδιάθετη ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζουν την πρώτη σε αντίθεση με την πιο σκοτεινή, σοβαρή (ή τουλάχιστον σοβαροφανή) και μουντή «πραγματικότητα» της δεύτερης. Μπορεί οι ταινίες της DC να μην απολαμβάνουν την εμπορική επιτυχία κι αποδοχή της Marvel ή να μην έχουν το «μεταλλαγμένο» DNA της Fox (πλέον κι αυτή Ντίσνεϊ), η εταιρεία όμως προσπαθεί να τονώσει το δικό της κινηματογραφικό σύμπαν μετά το «Justice League». Με μοναδικές εξαιρέσεις τον θρίαμβο σε ταμεία και κριτικές της «Wonder Woman», αλλά και την εξαιρετική πορεία του «Aquaman» στη στεριά πρόσφατα, η DC μας συστήνει τον «Shazam!». Δεν θα σας βρει, αλλά σίγουρα θα σας πει, ένα τραγούδι!

Μία ανήλικη εκδοχή της πλακατζίδικης, meta-αναφορών, ιδιοσυγκρασίας του «Deadpool»

Ο «Shazam!», γνωστός στις χάρτινες σελίδες και ως Captain Marvel (κι όμως!), κλείνει φέτος τα 80 αφού πρωτοκυκλοφόρησε το 1939 και έγινε ένας από τους πιο δημοφιλείς σούπερ ήρωες της δεκαετίας του '40 ξεπερνώντας σε έντυπες πωλήσεις ακόμα και τον Superman. Alter ego του ορφανού, 15χρονου Μπίλι Μπάτσον, ενός αγοριού που όταν προφέρει τη μαγική λέξη «Shazam» μεταμορφώνεται στον ενήλικα υπερ-άνθρωπο, το όνομα του αποτελεί ακρωνύμιο των Σολωμόντα, Ηρακλή, Άτλαντα, Δία, Αχιλλέα και Ερμή (Solomon, Hercules, Atlas, Zeus, Achilles, Mercury).

Η ταινία, κάτι σαν το «Big» με τον Τομ Χανκς αλλά σε σούπερ-ήρωα, απομακρύνεται εντελώς από το γνωστό ύφος του DC Universe όπως το όρισε ο Ζακ Σνάιντερ και προσφέρει την πιο χαλαρή, γνήσια κωμική στιγμή του. Η προσέγγιση ταιριάζει περισσότερο σε μία ανήλικη εκδοχή της πλακατζίδικης, meta-αναφορών, ιδιοσυγκρασίας του «Deadpool», από την οποία λείπει η απροκάλυπτη αθυροστομία και η ακατάλληλη για ανηλίκους βία. Σε πλήρη συνάφεια με τον συνάδελφο ήρωα με τα κόκκινα κολάν, ο «Shazam» έχει την αυτοπεποίθηση να δημιουργήσει έναν κινηματογραφικό ήρωα χωρίς το βάρος της «κληρονομιάς» που συνοδεύει τους Superman και Batman. Οι περισσότεροι από τους θεατές σίγουρα έχουν μία ασχημάτιστη εικόνα για τον συγκεκριμένο χαρακτήρα, οπότε οι δημιουργοί της ταινίας επιδεικνύουν μία ελευθερία στο χειρισμό του.

Ο αυθόρμητος παλιμπαιδισμός του Λέβι απογειώνει τον «Shazam!»

Η αλήθεια είναι πως ο πρόλογος, η εισαγωγή του Μάγου (Ντζιμόν Χουνσού) και η γνωριμία με τον Μπίλι Μπάτσον (πρώτος μεγάλος ρόλος του Άσερ Έιντζελ), βγάζουν μία αμηχανία και έχεις την εντύπωση πως η εμφάνιση του Shazam καθυστερεί αισθητά. Από τη στιγμή όμως που γίνεται η μεταμόρφωση, η ταινία βρίσκει ρυθμό και ταυτότητα, κάτι που οφείλεται κυρίως στην παρουσία του Ζάκαρι Λέβι, γνωστού από το τηλεοπτικό «Chuck». Ο αυθόρμητος παλιμπαιδισμός του Λέβι απογειώνει τον «Shazam!» και είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της ταινίας, γιατί πείθει ακαριαία πως πρόκειται για ένα ανεξέλεγκτο έφηβο που κρύβεται στο φουσκωτό σώμα ενός ενήλικα. Η διάδρασή του με τον πιτσιρικά Τζακ Ντίλαν Γκρέιζερ («Το Αυτό»), ειδικά στις σκηνές που ανακαλύπτει τις δυνατότητές του, συνοψίζει το πνεύμα της: σαν να έχεις δώσει σε ένα παιδί φιγούρες κόμικ ηρώων και εκείνο σκαρώνει ένα παιχνίδι με πηγαίο χιούμορ.

Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φ. Σάντμπεργκ, με ιστορικό στα θριλεράτα «Lights Out» (2016) και «Annabelle: Creation» (2017), ακολουθεί την κωμική παρόρμηση του ήρωα, αλλά παρά τον καλοδεχούμενο χαβαλέ, η πεπατημένη του είδους επιβεβαιώνει τα κλισέ. Οι συγκρούσεις του Shazam με τον αντίπαλο Δρ. Θαντέους Σιβάνα (ο Μαρκ Στρονγκ σε μία αυτοσαρκαστική επίδειξη ρώμης και ειρωνείας) επαναλαμβάνονται στην ταινία και κοστίζουν στην κλιμάκωση, τα διδάγματα της ιστορίας ακούγονται δασκαλίστικα και το CGI που προσωποποιεί τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα – ενδεχομένως ηθελημένα παρωχημένο – είναι πιο κακό και από τον Σιβάνα.

Αν ήσουν σούπερ ήρωας ποιες θα ήταν οι δυνάμεις σου; Το «Shazam!» είναι η διασκεδαστική κινηματογραφική απάντηση στο ερώτημα για κάθε έφηβο, σπασίκλα ή αταίριαστο.