Cunningham

Ένα ντοκιμαντέρ για τον θρυλικό χορογράφο Μερς Κάνινγκχαμ μεταμορφώνεται σε μία τρισδιάστατη κινηματογραφική εμπειρία που σας προσκαλεί να ακολουθήσετε τα «βήματα που γοητεύουν».

Συντάκτης: Πάνος Γκένας

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Σε μία λαμπρή σύλληψη που αναδεικνύει ιδανικά το καλλιτεχνικό περιεχόμενο με την τεχνική έκφραση, το ντοκιμαντέρ για τον πρωτοπόρο χορογράφο Μερς Κάνινγκχαμ χρησιμοποιεί σε πλήρη συνάφεια με το εμπνευσμένο έργο του, την τρισδιάστατη κινηματογραφική ματιά ως εμβύθιση στον κόσμο του σύγχρονου χορού και της αρμονίας των σωμάτων. Ακολουθώντας τα βήματα μιας πορείας από την μεταπολεμική Νέα Υόρκη ως την αυγή των ρηξικέλευθων '70s, το «Cunningham» είναι ένα πορτρέτο για έναν από τους σπουδαιότερους χορογράφους της αμερικανικής σκηνής και ταυτόχρονα μία προνομιακή πρόσκληση για να παρακολουθήσεις από (πολύ) κοντά μερικές από τις πιο γνωστές χορογραφίες του.

Η σκηνοθέτρια, Άλα Κόβγκαν, αντιπαραβάλλει τον βίο και το έργο του Κάνινγκχαμ σαν μία αλληλουχία σύλληψης και εκτέλεσης, δυσκολιών και δημιουργίας, ζωής και έκφρασης, σκληρής πραγματικότητας και απελεθερωτικής φαντασίας, πετυχαίνοντας μία «ζύμωση» που εξερευνά επί της οθόνης το θέμα της με μία αξιοζήλευτη κινησιολογία της κάμερας και των στοιχείων της εικόνας. Εμπνευσμένη από την διαχρονικότητα του χορού και τις αισθητικές δομές του Κάνινγκχαμ, συλλαμβάνει φορμαλιστικά το λογικό και το παράλογο των χορογραφιών και διεγείρει την κιναισθητική απόκριση του θεατή που απολαμβάνει την εικόνα του χορού, την αίσθηση της κίνησης και τον επιμελή επανασχεδιασμό της στο χώρο.

Πολλές φορές έχουμε σταθεί επικριτικά στην χρήση του 3D στο σινεμά ως ένα φθηνό τέχνασμα, ένα κινηματογραφικό κόλπο που υπερκαλύπτει την προοπτική και δεν υποστηρίζει σε βάθος την αφήγηση (ασφαλώς και υπάρχουν σημαντικές εξαιρέσεις όπως τo «Hugo» του Σκορσέζε, το καινοτόμο «Avatar» και – ειδικά – το ουσιώδες «Gravity» του Κουαρόν). Στο «Cunningham» το 3D είναι αβίαστο, σχεδόν πηγαίο. Μία τεχνολογική εξέλιξη που την προσκαλεί η προσωπικότητα του Κάνινγκχαμ, αν αναλογιστεί κανείς πως ο ίδιος ενδιαφερόταν για την τεχνολογική πρόοδο και την αντισυμβατική εικαστική προσέγγιση.

Μέσα από εμβληματικές χορογραφίες και αρχειακό υλικό, το «Cunningham» μετασχηματίζεται σε ένα ζωντανό, κινηματογραφικό γλυπτό που προσεγγίζει τον μεγάλο χορογράφο εύπλαστα, με τον ίδιο τρόπο δηλαδή που προσέγγιζε εκείνος το σώμα. Ένας ύμνος στον στιγμιαίο και αιώνιο χορό, στην διανόηση και το συναίσθημα της χορογραφίας, το «Cunningham» σας καλεί να «μπείτε στον χορό». Κυριολεκτικά.