Bumblebee

Μετά από μια δεκαετία ανεξάντλητου θορύβου και πέντε ταινιών, το franchise των «Transformers» μπαίνει σε άλλα μονοπάτια πουλώντας κυρίως νοσταλγία και σπιλμπεργκική αθωότητα, χωρίς καμία φρέσκια ιδέα.

Συντάκτης: Τάσος Μελεμενίδης

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Το πρώτο spin-off της σύγχρονης σειράς ταινιών «Transformers», η ιστορία του «Bumblebee» φέρνει το συμπαθητικό κίτρινο ρομπότ κάτω από τη μηχανή ενός σκαραβαίου, στην Αμερική των 80ς, και τη γνωριμία με ένα κορίτσι που λατρεύει να φτιάχνει αυτοκίνητα αλλά έχει χάσει τον προσανατολισμό του στη ζωή και τη διάθεση να κοινωνικοποιηθεί.

Ο Τράβις Νάιτ ήταν μια επιλογή-έκπληξη στη θέση του σκηνοθέτη, μετά από μια αξιοσημείωτη καριέρα στην εταιρία animation Laika, για την οποία δούλεψε στο τέλος ως σκηνοθέτης, υπεύθυνος για το εξαιρετικό «Ο Κούμπο και οι Δυο Χορδές». Γεμάτο δημιουργικές ιδέες και κυρίως θάρρος, το «Κούμπο» αποδείχθηκε διαβατήριο για μεγαλύτερα στούντιο και το «Bumblebee» θα βρει όντως κάποιος μια σειρά από σκηνοθετικά και αφηγηματικά τρικ που το κάνουν αξιόλογο. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο «αλλά» και δεν είναι άλλο από το ότι αυτή η προσπάθεια διαφοροποίησης από τα προηγούμενα «Transformers» γίνεται δειλά, με την ταινία να θυμίσει 3-4 διαφορετικές μεταξύ τους.

Ξεκινώντας με μάχες ρομπότ στο διάστημα, συνεχίζει με καταιγισμό από 80ς επιτυχίες στη Γη, μια συρραφή από τις αδεξιότητες του «Ε.Τ.» προσαρμοσμένες στο μέγεθος του ρομπότ, λίγο μιλιταρισμό, τη δημιουργία μιας νέας φιλίας και στο τέλος μια μάχη βγαλμένη από τα προηγούμενα «Transformers». Όλα αυτά φαίνονται καλοστημένα και αυτό είναι το χειρότερο, δεν έχουν προκύψει από κάποιου είδους ανικανότητα, αλλά την ανάγκη προσέλκυσης ετερόκλητου κοινού. Να μην βαρεθούν δηλαδή όσοι είδαν τις προηγούμενες ταινίες αλλά να έρθουν και όσοι δεν θέλουν να τις βλέπουν.

Αυτή η επιβεβλημένη ισορροπία δημιουργεί ένα εντελώς άνισο αποτέλεσμα στο οποίο απλά σκας λίγα χαμόγελα ανάμεσα σε κάτι που έχεις ξαναδεί πολλές φορές. Η γλυκιά Χέιλι Στάινφιλντ υποστηρίζει αρκετά καλά το ρόλο του underdog της περιοχής της που ζει με τα φαντάσματα του παρελθόντος, όμως η περιπέτειά της έχει ειπωθεί πολλές φορές όχι απλά στην εποχή μας αλλά κυρίως στην εποχή που αναφέρεται (τέλη 80ς), με πολύ καλύτερα αποτελέσματα.