1408 ΤΟΥ ΜΙΚΑΕΛ ΧΑΦΣΤΡΟΜ
H ΙΣΤΟΡΙΑ Συγγραφέας βιβλίων σχετικών με στοιχειωμένες τοποθεσίες περνάει μια νύχτα στο διαβόητο δωμάτιο κεντρικού ξενοδοχείου της Νέας Υόρκης
ΣΕΝΑΡΙΟ Μαρκ Γκρίνμπεργκ, Σκοτ Αλεξάντερ, Λάρι Καραζέφκσι ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ Τζον Κιούζακ, Σάμιουελ Τζάκσον, Μέρι ΜακΚόρμακ, Τζάσμιν Τζέσικα Αντονι, Ντέιβιντ Νίκολσον ΔΙΑΡΚΕΙΑ 94 ΔΙΑΝΟΜΗ Odeon
Ανάμεσα στο απομονωμένο ξενοδοχείο Οβερλουκ της θρυλικής «Λάμψης» και το σλοβένικο πανδοχείο του «Ηostel» έχουν μεσολαβήσει 27 χρόνια ιλιγγιώδους παρακμής των ταινιών τρόμου. Από τους υποβλητικούς διαδρόμους του πρώτου στο ευτελές σόου φρίκης του δεύτερου, το είδος πραγματοποίησε κάποια στιγμή μια αβυσσαλέα βουτιά στην πορνογραφία. Η δωρεάν βία και το εύκολο σοκ έγιναν αυτοσκοπός. Σημειώνοντας την εξαίρεση, το «1408» εμφανίζεται σε ένα καλοκαίρι όπου στις αίθουσες μεσουρανούν οι επιδείξεις βασανιστηρίων του «Ηostel 2» και του «Captivity», για να θυμίσει στο κοινό ότι ο τρόμος σήμαινε κάποτε πολλά περισσότερα.
Η ταινία αποτελεί, φυσικά, ένα επισκεπτήριο γνώριμων θεματικών. Βασίζεται, άλλωστε, σε διήγημα του Στίβεν Κινγκ, μαέστρου στο λογοτεχνικό deja vu. Για τη μιάμιση ώρα που διαρκεί, όμως, το φιλμ τοποθετεί αρκετά αποτελεσματικά το μοτίβο του στοιχειωμένου σπιτιού στους τέσσερις τοίχους ενός δωματίου, φυλακίζοντας μέσα τους τον ιδανικό ήρωα: έναν δύσπιστο ρασιοναλιστή που βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπος με το πλήρες παράλογο. Ο σκηνοθέτης μετατρέπει το δωμάτιο σε ζωντανό σκηνικό, όπου κάθε αντικείμενο αποκτά χαρακτήρα απειλής. Μπορεί να το παρακάνει με το οπτικοακουστικό ντελίριο που στήνει, σε μεγάλο βαθμό εντούτοις σε πείθει να το παραβλέψεις. Επειδή ανατρέχει στις χαμένες αρετές της ατμόσφαιρας, του προσεκτικού χτισίματος της αγωνίας και του έξυπνου παιχνιδιού με το διφορούμενο.
ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΤΣΙΚΑΣ
