1001 Γραμμάρια
Πολλοί μπορεί να μη το γνωρίζουν, αλλά σε κάθε χώρα φυλάσσεται κάτω από ειδικές συνθήκες ώστε να μην αλλοιώνεται το βάρος του, ένα πρότυπο χιλιόγραμμο, το γνωστό μας κιλό. Το πρότυπο αυτό συνιστά τη μονάδα αναφοράς και μέτρησης του βάρους. Όταν η αυστηρή, γοητευτική αλλά και μοναχική Νορβηγίδα επιστήμονας Μαρίε συμμετέχει στο τακτικό ετήσιο παγκόσμιο συνέδριο στο Παρίσι σχετικά με την ακριβή μέτρηση του πρότυπου χιλιόγραμμου, η ζωή της αποκλίνει από την κανονική της ρουτίνα. Θα αναγκαστεί λοιπόν να «ζυγίσει» με ακρίβεια τις προσωπικές της απογοητεύσεις και επιθυμίες με την ευκαιρία για αγάπη και μια διαφορετική στάσης ζωής.
Σε μια σκηνή της χαμηλής σε προφίλ, λιπόσαρκης σε πλοκή, «μετρημένης» σε τόνους, πλην πυκνής σημασιολογικά και υποβλητικής σε τρυφερότητα κομεντί του Μπεντ Χάμερ («Ιστορίες της κουζίνας», «Η καινούρια ζωή του κυρίου Ο’ Χόρτεν»), η Μαρίε, Νορβηγή επιστήμονας, ομολογεί σε έναν Γάλλο συνάδελφό της πως ο άρτι εκλιπόντας πατέρας της συνιστούσε όλες τις σταθερές της.
Ο συνάδελφος, τον οποίο γνώρισε στο ετήσιο παγκόσμιο συνέδριο για το πρότυπο χιλιογραμμάριο αντικαθιστώντας τον θανόντα, δεν είναι σημείο αναφοράς στη ζωή της – όχι ακόμα. Όλα όμως δείχνουν πως θα γίνει, κι αυτό είναι κάτι που δεν είχε στο πρόγραμμα η αυστηρή, «κουμπωμένη», μοναχική Μαρίε.
Η οποία συνήθιζε να μετρά τα πάντα σε αριθμούς και επακριβώς, χωρίς να λογαριάζει πως ο ανθρώπινος βίος, όπως άλλωστε και η ίδια η επιστήμη, καθορίζεται όχι μόνο από σταθερές αλλά και μεταβλητές, και όχι απλά από ποσοτικές αλλά και ποιοτικές, όπως ευφυώς δηλώνεται, μεταξύ άλλων, από το χόμπι του Γάλλου να ηχογραφεί το εναλλασσόμενο κελάηδημα των πουλιών ανάλογα με την απόσταση από τη μεγαλούπολη ή τη λυτρωτική τελική σκηνή των «υπολογισμών» στη μπανιέρα.





