Τα Δάκρυα του Βουνού

The Mountain Tears

Μια χαλαρή εκδοχή της Οδύσσειας με ταξίδια στο χώρο και το χρόνο προσαρμοσμένα στο να στοχεύουν στη σύγχρονη ελληνική ιστορία με τρόπους εμφανείς και σχηματικούς.

Συντάκτης: Τάσος Μελεμενίδης

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Μια ομάδα από μάστορες της πέτρας περιπλανιέται από χωριό σε χωριό με σκοπό την εργασία και όταν αποφασίζει να επιστρέψει στον τόπο της δυσκολεύεται λόγω ενός δεκαετούς πολέμου. Όλα αυτά σε μια Ελλάδα που ετοιμάζεται να καλωσορίσει τον 20ο αιώνα, εντελώς απροετοίμαστη για τις αλλαγές που αυτός φέρνει και λίγο μετά από μια πρώτη στάση στο 1949, το τέλος του εμφυλίου σε ένα από τα άλματα στο χρόνο της ταινίας.

Ο διάλογος με την Οδύσσεια δεν κρύβεται από την αρχή, όχι μόνολόγω της υπόθεσης αλλά και των ονομάτων που συναντούν οι απόγονοι του Οδυσσέα ως προσωποποιήσεις μιας χώρας που αναζητά την Ιθάκη της. Με εμπειρία στο ντοκιμαντέρ («Ημερολόγια Καταστρώματος – Γιώργος Σεφέρης», «Τη Νύχτα που ο Φερνάντο Πεσόα Συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καβάφη») αλλά και τη δραματοποίησή του, ο Χαραλαμπόπουλος μας μεταφέρει σε μια Ελλάδα που σπάνια βλέπουμε, απογυμνωμένη από το περίφημο φυσικό της κάλλος με ήρωες που παραπέμπουν στον «Θίασο». Η προφανής διαφορά με αυτόν είναι η πως εδώ δεν υπάρχει η αντίστοιχη ευελιξία του Αγγελόπουλου να ταξιδεύει μέσα στην ιστορία μέσα ακόμη και στο ίδιο πλάνο, αντιθέτως υπάρχει μια σχηματική αντανάκλαση των περιπετειών των ηρώων στην Ελλάδα των μετέπειτα χρόνων αλλά και στη σημερινή εποχή, οικονομικής και ηθικής κρίσης, όπου το όνειρο του εύκολου πλουτισμού παραμένει μια ολοζώντανη σειρήνα.

Το αποτέλεσμα είναι τα «Δάκρυα του Βουνού» να βάζουν μπροστά την αλληγορία και πίσω την ίδια την ιστορία τους και να μοιάζουν με παραμύθι που δεν διατηρεί το ενδιαφέρον του αλλά υποκύπτει σε διδάγματα και μια επιτηδευμένη θλίψη.