Ποιός θα σου Τραγουδήσει

Quién te cantará

Ο Κάρλος Βερμούτ, ένας από τους πλέον ενδιαφέροντες νέους Ισπανούς σκηνοθέτες, υπογράφει ένα αλμοβοδαρικό δράμα που περιστρέφεται γύρω από την προσπάθεια μιας τραγουδίστριας να βρεθεί ξανά στο δρόμο της επιτυχίας.

Συντάκτης: Νεκτάριος Σάκκας

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Όλα ξεκινούν με ένα φιλί της ζωής εκεί που σκάει το κύμα, σε αργή κίνηση. Είναι εμφανές ότι κάποια καταβάλει προσπάθεια να αναστήσει κάτι και αυτή η κάποια είναι η Μπλάνκα. Πρόκειται για την επί χρόνια βοηθό της Λίλα Κασάν, μιας επιτυχημένης Ισπανίδας τραγουδίστριας που παραμένει ήδη ανενεργή επί μία δεκαετία και τώρα, έπειτα από ένα ατύχημα, έχει χάσει τη μνήμη της. Μαζί, και την ικανότητα να τραγουδά.

Προκειμένου να «θυμίσει» στη Λίλα ποια είναι και να αναστήσει την καριέρα της, η Μπλάνκα ζητά τη βοήθεια της Βιολέτα, μιας γυναίκας που τραγουδά σε καραόκε κλαμπ και στο ρεπερτόριο των μιμήσεών της περιλαμβάνεται αυτό της Λίλα.

Ο Κάρλος Βερμούτ του «Magical Girl», κατά πολλούς η πλέον ενδιαφέρουσα περίπτωση σκηνοθέτη που εμφανίστηκε στην Ισπανία την τρέχουσα δεκαετία, υπογράφει το «Ποιος Θα Σου Τραγουδήσει». Ένα φιλμ ξεκάθαρων αλμβοδοβαρικών τάσεων με δυνατούς γυναικείους χαρακτήρες, πάνω στους οποίους απλώνεται ένα μυστήριο υπαρξιακής υφής. Κάτι που προκύπτει από τις συχνά πομπώδεις στιχομυθίες και ατάκες, όπως αυτή που απευθύνει η Μπλάνκα στη Λίλα όταν γίνεται εξαρχής εμφανές πως ο παλιός εαυτός της τελευταίας δε θα επιστρέψει εύκολα: «Κανείς δε μπορεί να γίνει Λίλα σε μια μέρα. Ούτε καν εσύ».

Ένα δυναμικό γυναικείο τετράγωνο που το χαρακτηρίζουν μια βαμπιρική αλληλεξάρτηση και ο διαρκής ψυχολογικός χειρισμός, με την έννοια της μητρότητας να έχει την τιμητική του.

Η αλήθεια είναι βέβαια πως κάτι η μουντάδα στην υποβλητική φωτογραφία (ακόμα και όταν μια σκηνή εκτιλύσσεται στο φως της μέρας), κάτι το ύφος της σκηνοθετικής προσέγγισης και η μουσική επένδυση στην οποία επικρατούν τα πνευστά, σηκώνουν ένα κάποιο παραπάνω βάρος στους διαλόγους. Οι οποίοι μάλιστα ενίοτε δίνουν με οικονομία το μομέντουμ της ταινίας και ιδιαίτερα το χάσμα επικοινωνίας και κινήτρων μεταξύ των δύο πρωταγωνιστριών που μονοπωλούν το πρώτο μισάωρο την προσοχή μας, αφήνοντας υπόνοιες αν ό,τι ακολουθήσει θα είναι κάτι σαν μία πιο ήπια εκδοχή του «Misery». Κάποια στιγμή, η πελαγωμένη Λίλα θα ρωτήσει την Μπλάνκα «ποια είμαι;» για να λάβει ένα «μοναδική», μια μονολεκτική απόκριση κενού θαυμασμού που ελάχιστα ανταποκρίνεται στην αγωνία της.

Σύντομα ωστόσο στο παιχνίδι μπαίνουν η Βιολέτα με την κόρη της, Μάρτα, καθώς γύρω τους στήνεται μια εξαιρετικά τεταμένη σχέση που ορισμένες φορές φαντάζει συναισθηματικά αφύσικη και ελάχιστα δικαιολογημένη στα σκαμπανεβάσματά της, κυρίως εξαιτίας του ακατανόητα γραμμένου ρόλου της τελευταίας. Παρόλη την παραφωνία υπερβολής που αφορά τη Μάρτα, στο «Ποιος Θα Σου Τραγουδήσει» προκύπτει ένα δυναμικό γυναικείο τετράγωνο που το χαρακτηρίζουν η βαμπιρική αλληλεξάρτηση και ο διαρκής ψυχολογικός χειρισμός, με την έννοια της μητρότητας να έχει τιμητική του σε αυτό. Στοιχεία που μαζί με τις καλές ερμηνείες των Νάγιουα Νίμρι (Λίλα) και Έβα Γιοράτς (Βιολέτα), οι οποίες συνθέτουν ένα δίδυμο που φέρνει αμυδρά στην μπεργκμανική «Περσόνα», δίνουν στο φιλμ του Βερμούτ έναν χαρακτήρα θρίλερ ικανά γοητευτικό να κρατήσει το ενδιαφέρον. Άλλο που όλο αυτό καταλήγει τελικά κάτι το οριακά εξεζητημένο, στην προσπάθεια να αποφύγει την κοινοτοπία γύρω από τον τρόπο που προσεγγίζει τα μυστήρια της ύπαρξης και την αγωνία της καλλιτεχνικής δημιουργίας.