Ο Τυφλός Άνδρας που δεν ήθελε να δει τον Τιτανικό

The Blind Man who did not want to see Titanic

Οιονεί θρίλερ, απρόσμενα συναρπαστικό, έκδηλα σινεφιλικό και με ένα συγκινητικό φινάλε, σε σκηνοθεσία του Φινλάνδού Τέεμου Νίκι.

Συντάκτης: Γιάννης Βασιλείου

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Ο Γιάκο πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας, έχει χάσει την όραση του και βρίσκεται καθηλωμένος σε αμαξίδιο. Είναι ερωτευμένος με τη Σίρπα. Καθώς μένουν σε διαφορετικά μέρη, δεν έχουν συναντηθεί ποτέ, αλλά βρίσκονται κάθε μέρα χρησιμοποιώντας τα κινητά τους. Όταν η Σίρπα ταράζεται από κάποια σοκαριστικά νέα, ο Γιάκο αποφασίζει κατευθείαν να πάει να τη βρει, παρά την κατάστασή του, για να παρακολουθήσουν μαζί ταινίες.

Η σταυροφορία του ήρωα που γίνεται τέτοια -σταυροφορία δηλαδή- λόγω της κατάστασης του, δεν χαρακτηρίζεται μόνο από ερωτικό αλλά κι από σινεφιλικό ρομαντισμό – ο ήρωας πηγαίνει να βρει την αγαπημένη του για παρακολουθήσουν μαζί ταινίες που αγαπά και να νιώσει καλύτερα . Αυτό για εμάς τους άρρωστους σινεφίλ κινείται στα όρια του (ευπρόσδεκτου) λαϊκισμού. Τίποτα λαϊκίστικο, όμως, δεν έχει αυτή η ταινία που, παρά τα φαινόμενα, δεν εκβιάζει τη συγκίνησή μας, δεν υποκύπτει στη σαγήνη της δυστυχίας. Αντίθετα, αξιοποιεί το τέχνασμα του φλουταρισμένου κάδρου για να χτίσει μια φιλμική προσωμοίωση για μη ανάπηρους θεατές και να μας βάλει στα παπούτσια του ήρωα και στήνει, παράλληλα, μια θριλερική αφήγηση που προκύπτει μέσα από την κατάσταση του χαρακτήρα.

Δεν πρόκειται για σινεμά φεστιβαλικών καταβολών, αλλά για σινεμά που μπορεί να απευθυνθεί κάλλιστα σε ένα ευρύτερο κοινό, για μια ταινία με αρχή, μέση και τέλος και ένα πραγματικά συγκινητικό φινάλε.