Ο Καρυοθραύστης και η Μαγική Φλογέρα
Πλησιάζοντας ολοένα και πιο κοντά στις γιορτές των Χριστουγέννων, είναι λογικό κι επόμενο οι αίθουσες να κατακλύζονται σιγά σιγά από λογής κινούμενα σχέδια, όχι πάντα από εκείνα που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή από άποψη δημοφιλίας και ποιότητας, υπάρχουν εξάλλου δυο κενές σχολείου εβδομάδες, που κάπως πρέπει να «γεμίσουν» τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών. Τούτο το φιλμ του Βίκτορ Γκλουκούσιν αποτελεί μια τέτοια περίπτωση.
Είναι παραμονή Χριστουγέννων και η Μαρί με την μητέρα της βρίσκονται σε τρομερό αδιέξοδο λόγω χρεών. Η μοναδική επιλογή που έχουν προκειμένου να κρατήσουν το σπίτι τους και να μην καταλήξουν στη φυλακή, είναι η Μαρί να παντρευτεί έναν μεσόκοπο κύριο, ο οποίος θα απαλλάξει εκείνη και την μητέρα της από τον βραχνά του οικονομικού αδιέξοδου. Απελπισμένη καθώς είναι η Μαρί κάνει μια ευχή, να μπορούσε να ξαναγίνει μικρούλα, τότε που ο κόσμος φάνταζε πιο απλός και δίχως προβλήματα. Η ρήση «πρόσεχε τι εύχεσαι» παίρνει τελικά σάρκα και οστά, όταν η όμορφη μπαλαρίνα γίνεται κυριολεκτικά μικροσκοπική, την ίδια στιγμή που τα αγαπημένα της παιχνίδια ζωντανεύουν (για κάποιον λόγο που δεν καταλαβαίνουμε). Προκειμένου να λύσει τα μάγια και να ξαναγίνει όπως πριν, η Μαρί θα χρειαστεί τη βοήθεια ενός καρυοθραύστη πρίγκιπα, ο οποίος με τη σειρά του πρέπει πρώτα να ελευθερώσει το βασίλειό του από τα σκοτεινά μάγια της βασίλισσας των αρουραίων.
Υπάρχει μια απόπειρα που γίνεται προκειμένου σεναριακά η ταινία να παραμείνει πιστή στο αρχικό της υλικό (εν μέρει η ιστορία τραβάει από το παραμύθι του Ε.Τ.Α. Χόφμαν, «Ο Καρυοθραύστης και ο βασιλιάς των ποντικών», αλλά και από τον Αυλητή του Χάμελιν), οποιαδήποτε όμως προσπάθεια συσχέτισης με το κλασικό ρεπερτόριο σταματάει κάπου εδώ.
Σε επίπεδο animation υπάρχει μια εμφανής αδυναμία τούτης της ρωσικής παραγωγής να καταστεί διασκεδαστική, ή έστω οριακά αξιοπρεπής για τους μικρότερους θεατές (για τους μεγαλύτερους δεν το συζητάμε καν, οφείλουν να σφίξουν τα δόντια και να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους για ενενήντα λεπτά). Δεν υπάρχει τίποτα το γοητευτικό, καμία ομορφιά ή ζεστασιά και προσέξτε, μιλάμε για μια χριστουγεννιάτικη ταινία η οποία θα έπρεπε να ορίζεται εξ’ αρχής με όρους κινηματογραφικής θαλπωρής.
Στο σχεδιαστικό κομμάτι το animation είναι αρκετά θλιβερό, με καλογυαλισμένους χαρακτήρες και ένα φόντο που μένει προοδευτικά άδειο από λεπτομέρειες, πέρα από τα απολύτως απαραίτητα. Ως προς το χιούμορ, αυτό περιορίζεται κυρίως σε φωνακλάδικες αντιδράσεις και όχι και τόσο εύστοχες παρατηρήσεις (ας πούμε ότι ο πρίγκιπας Τζορτζ δεν είναι και το πιο φωτεινό μυαλό της παρέας), ενώ σίγουρα και η ελληνική μεταγλώττιση μάλλον δεν βοηθάει και τόσο, ιδιαίτερα στα τραγουδιστικά κομμάτια, αφού πρόκειται περί κυριολεκτικής «εκτέλεσης» με στίχους χωρίς ρυθμό και συνοχή.
«Ο Καρυοθραύστης και η Μαγική Φλογέρα» είναι μια ταινία που πιθανότατα θα περάσει στα «ψιλά» της εγχώριας διανομής και όχι άδικα. Το μόνο πράγμα που τη σώζει είναι η διακαής επιθυμία για κάτι γιορτινό, αν και πολύ φοβάμαι πως η παρακολούθησή της θα σας βγάλει εντελώς εκτός εορταστικής διάθεσης.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
- ΠΑΡΑΓΩΓΗ Ρωσία
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Βίκτορ Γκλουκούσιν
- ΣΕΝΑΡΙΟ Βασίλι Ροβένσκι
- ΗΘΟΠΟΙΟΙ
- ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ90'
- ΔΙΑΝΟΜΗRosebud.21
