Νεαροί Εραστές

Les Jeunes Amants

Η συνάντηση μετά από χρόνια, ο άμεσος ερωτισμός και ο επακόλουθος δεσμός και, πάνω από όλα, το πρόσωπο της Φανί Αρντάν ίσως γεννούν (εύλογους) σινεφίλ συνειρμούς, μα η «Γυναίκα της Διπλανής Πόρτας» έχει μετακομίσει αλλού.

Συντάκτης: Γιάννης Βασιλείου

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Στους «Νεαρούς Εραστές» η σχεδόν 71 ετών Σόνα ξανασυναντά τον Πιερ, έναν νεαρότερο άντρα, γιατρό στο επάγγελμα και παντρεμένο, με τον οποίο είχαν ανταλλάξει μερικές κουβέντες χρόνια πριν στον διάδρομο ενός νοσοκομείου. Η έλξη μεταξύ τους είναι εμφανής, η έναρξη της ερωτικής σχέσης είναι θέμα χρόνου, μόνο που ο Πιερ είναι παντρεμένος κι εκείνη είναι αρκετά χρόνια μεγαλύτερή του, δύο παράγοντες που γεννούν τριβές τόσο με το περιβάλλον τους, όσο και μεταξύ τους, δυσχεραίνοντας την απόλαυση και την αφοσίωση σ'αυτό που τους συμβαίνει.

Ένας άντρας και μια γυναίκα που ξανασυναντιουνται μετά από χρόνια, η σπίθα που ανάβει μεταξυ τους και το πρόσωπο της Φανί Αρντάν. Είναι δύσκολο να αποβάλλεις τον εμφανή συνειρμό, το ειδικό βάρος, για να το πούμε πιο λιανά, είναι αδύνατο να μην εμφανιστεί μπροστά σου το φάντασμα της «Γυναίκας της Διπλανής Πόρτας», της κορυφαίας ταινίας της ύστερης περιόδου του Τριφό. Φευ, τίποτα ολέθριο δεν υπάρχει εδώ, καμία «ni avec toi, ni sans toi» κατάσταση. Την ομαλότητα του δεσμού και την ευγένεια των συναισθημάτων των χαρακτήρων διαταράσσουν εξωγενείς παράγοντες. Κάποιος κακεντρεχής θα έλεγε ότι δεν υπάρχει και τίποτα δραματουργικά ενδιαφέρον στο φιλμ, το σενάριο του οποίου εξαντλείται στο εύρημα της αντιστροφής φύλου ανάμεσα στους χαρακτήρες – σε αντίστοιχες ταινίες συνηθίζουμε να βλέπουμε μεγαλύτερους άντρες με μικρότερες γυναίκες.

Η ώρα περνά κι εσύ βρίσκεσαι να ξεγελιέσαι με επιμέρους στοιχεία, πχ. στον τρόπο που παίζουν οι δύο πρωταγωνιστές την ερωτική αμηχανία, σε ένα ξέσπασμα της Σεσίλ Ντε Φρανς που θυμίζει γιατί οι κινηματογραφιστές πρέπει να της εμπιστευτούν ξανά ζουμερούς ρόλους, στο άκουσμα του «Lady of A Certain Age» των Divine Comedy – τι επιλογή- ή στους κιθαρισμούς και στα πλήκτρα του γλυκύτατο score του Ερίκ Σλάμπιακ, που συγχρονίζονται με την προσμονή των εραστών. Πέραν τούτων, μηδέν εις το πηλίκο.