Η Αρχαιολόγος
Στις κυκλικές πεδινές ζώνες του Αλιάκμονα, εκεί όπου ζουν ξεχασμένες μαρμάρινες ζωές κάτω από το χώμα και το νερό, και ξυπνούν μόνο για να αναπνεύσουν από τα βήματα των περαστικών, θα βρεθεί η αρχαιολόγος Γεωργία Καραμήτρου-Μεντεσίδη, και θα κληθεί να αντιμετωπίσει την «βίαη» απόφαση της ΔΕΗ να κατασκευάσει το φράγμα των Ιλαρίων. Με αυτή την ιστορία επιστρέφει ο Κίμωνας Τσακίρης σχεδόν μια δεκαετία μετά το «Sugartown: Οι Γαμπροί».
Η «Αρχαιολόγος», φέρει στην ταυτότητά της μία γνώριμη υπογραφή, αυτή του Κίμωνα Τσακίρη, που το 2006 είχε χειριστεί διακριτικά τις περιπέτειες των κατοίκων της Ζαχάρως.
Εδώ καταβυθίζεται (κυριολεκτικά) στα συντρίμμια μιας ξεχασμένης ιστορίας που ερχόμενη στο φως, τείνει να αποτελέσει σημείο λήθης.
Η αρχαιολόγος Γεωργία Καραμήτρου-Μεντεσίδη έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής της στον τόπο εκατέρωθεν του Αλιάκμονα και έχει αναδείξει τον αρχαιολογικό χώρο, κοιτώντας πότε πάνω και πότε κάτω από τη γη.
Αυτό το «κοίταγμα» θα διακόψει απότομα η απόφαση της ΔΕΗ να ολοκληρώσει μετά από χρόνια το υδροηλεκτρικό φράγμα Ιλαρίων, κάτι που σημαίνει ότι θα καταστείλει τις προσπάθειες της αρχαιολόγου στο τελικό στάδιο της ανασκαφής δίνοντάς της ελάχιστο χρόνο να δρομολογήσει τις τελευταίες της κινήσεις.
Η αρχαιολόγος γυρνώντας ανάμεσα στις πέτρες της, σαν άλλη τραγωδός, αφήνει και απλώνει τα λόγια και τις ανησυχίες της μπροστά στην κάμερα, φανερώνοντας την ταύτιση με την επαγγελματική της ιδιότητα που είναι η κυρίαρχη ταυτότητά της.
Ο Τσακίρης επιλέγει την κινηματογράφηση της ιστορίας με έναν τρόπο συγκινητικό και με την αρωγή της μουσικής του Θανάση Παπακωνσταντίνου, επιτείνει την Ανάσταση των λαξευμένων πετρών.
Η κάμερα ακολουθεί την «Αρχαιολόγο» και επικεντρώνεται στην αγωνία της να περισώσει χρόνιους κόπους σε έναν τόπο πολιτιστικής κληρονομιάς, ενώ η αδιάφορη πολιτική σκηνή στέκεται αμήχανη.
Με ψύχραιμο τόνο ο σκηνοθέτης ευθυγραμμίζει ένα σχόλιο πάνω στις «μεταμφιεσμένες» οικολογικές αλχημείες που απειλούν την εύρυθμη λειτουργία του περιβάλλοντος και συγκρούονται με τη «ζωή που έφυγε» και πασχίζει να προστατευτεί.
Με ένα καθαρά λυτρωτικό φινάλε, η «Αρχαιολόγος» μοιάζει να δανείζεται στοιχεία από τις φόρμες της μυθοπλασίας για να τεκμηριώσει τη θέση της και καταλήγει σαν ένα σπάνιο δείγμα ντοκιμαντέρ που με την συναίνεσή του θεατή, παίρνει θέση και μιλά εξ’ ονόματός του.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
- ΠΑΡΑΓΩΓΗ
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
- ΣΕΝΑΡΙΟ
- ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ
- ΔΙΑΝΟΜΗ
